เท่านั้นน่าจะเพียงพอ
— KillRare |
— KillRare |
ถูกไฟข้ากลืนกินไปเสีย
— KillRare |
ทุกสิ่งย่อมมอดไหม้
— KillRare |
ข้าคิดถูกจริงด้วย เจ้าใช้ข้าได้อย่างทะมัดทะแมง แต่ก็เพิ่งหัดใช้...
— LevelUp10 |
ใช้ข้าพอใจหรือยัง? ใช้อย่างอื่นก็ได้นะ ข้าไม่ถือหรอก จริงๆ นะ
— LevelUp20 |
คนสุดท้ายที่ใช้งานข้านานขนาดนี้กลายเป็นพวกกลัวไฟขั้นรุนแรง หรืออาจจะชอบไฟขั้นรุนแรง? สักอย่างนั่นแหละ อาจจะทั้งคู่ก็ได้
— LevelUp30 |
อ้า เราโหมไฟไปด้วยกันดีจริงๆ นานแล้วที่ข้าเคยเห็นใครทนได้ขนาดนี้!
— LevelUp50 |
เจ้านี่คือปาฏิหาริย์จริงๆ ที่รักข้า เจ้านี่ทั้งใคร่ความเจ็บปวดและอาจจะเป็นคนทึ่มนัก แต่เจ้าก็เป็นเจ้าทึ่มของข้า
— LevelUp70 |
ข้าสาบานเลยว่าไม่เคยมีใครที่กวัดแกว่งข้ามานานขนาดนี้ เจ้าคู่ควรกับรางวัลสุดวิเศษ นั่นก็คือความลับ... ดาบพูดไม่ได้หรอกนะ เจ้าเสียสติไปตั้งแต่ตอนที่เจ้าหยิบข้ามาใช้แล้ว ทั้งหมดนี่เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า? อย่าถามข้าเลย ข้าเป็นแค่ดาบ แต่ข้านั้นคือดาบของเจ้าอย่างแท้จริง ตลอดกาล
— LevelUp90 |
เดี๋ยว? ข้าเป็นอิสระแล้วเหรอ? ฝีมือเจ้าใช่ไหม? ก็นะ ดีกว่าติดอยู่ในนั้น ความกระหายไร้สมองของเขานั้นไม่ได้ทำให้ข้าสมปรารถนาเลยสักนิด ถึงแม้จะเรียบง่ายเท่าไรก็ตาม แต่แล้วข้าก็ได้พบกับเจ้า พลังเต็มเปี่ยม ดื้อรั้น... ฉะนั้นจงรับข้าไปเสียเถิด โลกใบนี้ที่ใกล้วางวายนั้นเป็นเพียงเชื้อไฟ ทว่าเลือดที่ไร้ชีวิตชีวาของมันอาจกลับมาดุเดือดเลือดพล่านอีกครา... ข้าเองก็ร่ำรอเวลาอาบโลหิตจริงๆ มานานแสนนาน
— Goddess1 |
เทพเจ้าจอมปลอมย่อมไม่อาจเทียบเทพีที่แท้จริง
— Goddess2 |
หืม หนีไปได้อย่างอลังการเสียจริง ดังกระจกที่เธอซ้อมแสดงอยู่เป็นประจำ เราย่อมได้พบเธออีกครา
— Goddess3 |
ไม่มีผู้ใดที่ตกเป็นทาสของเรือนจำไปกว่าผู้ที่อ้างตนว่าทำงานที่นั่น
— Goddess4 |
นั่นละ เธอมาอีกแล้ว เหมือนว่ามีใครบางคนหลงเชื่อว่าตัวเองเป็นศัตรูตัวฉกาจของเรานะ...
— Goddess5 |
ออลเฟลมนั่นน่ะเลื่อนลอยพอกับประกายไฟแห่งตัณหานั่นแหละ ส่วนเพลิงของข้าคือเพลิงที่โหมไร้วันดับ
— Goddess6 |
โฉมหน้าแท้ของความรักงั้นรึ? มีใครสักคนคิดไปเองว่าตัวเองผูกขาด 'ความรัก' ไว้กับตัวอยู่คนเดียว ซึ่งใครคนนั้นคิดผิดมหันต์
— Goddess7 |
คิดไหมว่าเธอรอให้เรามาที่นี่เพื่อจะพูดอะไรคมคายแล้ววิ่งหนีไปน่ะ?
— Goddess8 |
โอ้ เราฆ่าคนรักของพายตี้ไปรึ? ไม่หรอก ข้าคิดว่ามีคำอื่นให้กับสิ่งที่เจ้านั่นเป็น
— Goddess9 |
เจ้าลูกแมวน้อยน่าสงสาร ไม่แปลกใจว่าทำไมสาวกของเธอถึงฆ่าตัวตายหมด
— Goddess10 |
ลงทุนควงดาบวาดลวดลายไปก็เสียเปล่า มีเพียงแค่ดาบเพลิงวิเศษที่พูดอะไรฉลาดๆ ก็พอแล้ว
— Goddess11 |
เอาไม้ไปดวลกับดาบก็ได้ผลแบบนั้นแหละ
— Goddess12 |
ทำไมเจ้าถึงมือบอนไปแตะลูกบอลเงาวับลูกใหญ่ยักษ์นั่นเล่า อดใจไม่ไหวเหรอ?
— Goddess13 |
อารยธรรมต่างๆ มันล่มสลายก็เพราะแบบนี้แหละ มัวแต่เสียเวลาไปสร้างขยะแบบนั้น
— Goddess14 |
คราวนี้เธอไม่ได้รอเรา เรามาช้าเกินไป หมดเวลาเล่นไล่จับกันแล้ว ข้าอยากให้นางมอดไหม้
— Goddess15 |
หลีกทางไปเจ้าพวกต่ำต้อย เรามีแม่มดต้องล่า ต้องเผา ต้องเผา
— Goddess16 |
เจ้าอยากหลบหลังพวกมนุษย์เดรัจฉานเท่าไรก็ตามใจเจ้าเถิด พายตี้ พวกมันไม่มีค่า เราจะออกล่าหัวแก
— Goddess17 |
ความชั่วช้าหรือ? ความบ้าคลั่งหรือ? ไม่ นี่คือวิเนียที่อยากพิสูจน์ตนว่าเป็นพายตี้ เธอเป็นเพียงเด็กน้อยที่เล่นแต่งตัว ใช้ความโหดร้ายเป็นเครื่องประดับถูกๆ
— Goddess18 |
ในที่สุด! ตายไปในเพลิงของข้าเสียนังชั่ว! ตายไปเสีย! ...เดี๋ยว ร่างหายไปไหน? เธอหนีไปได้อีกแล้วหรือ?! ฮึ่ย!
— Goddess19 |
บางทีเขาอาจจะต้องลองสัมผัสของเทพีเสียมากกว่า
— Goddess20 |
หืม ไม่ใช่การอาบน้ำอย่างที่ข้าคาดคิดเอาไว้ ดูเหมือนว่าน้ำจะสะอาด... แต่น้ำก็ดูเหมือนสะอาดอยู่เสมอ
— Goddess21 |
ข้าไม่อยากร่ายรำไปตามดิอัลล่า... แต่มีหลักฐานว่ามีอิทธิพลจากพายตี้เนี่ยน่ะเหรอ? มันควรค่าแก่ความสนใจของเราแล้ว
— Goddess22 |
นี่ไม่ใช่จักรพรรดิองค์แรกที่ข้าส่งขึ้นเชิงตะกอน นั่นมันงานกระจอกสำหรับข้า
— Goddess23 |
ราชันแห่งคมดาบรึ? มาเจอเทพีแห่งดาบสิ เจ้าเด็กอกหักขี้แยตัวน้อย!
— Goddess24 |
ความแค้นร้อนแรงลุกโชนเหลือเกิน! คงไม่มีใครบอกเขากระมังว่าเพลิงสีแดงนั้นอ่อนแอที่สุด
— Goddess25 |
หากมันมีชีวิต มันย่อมหลั่งเลือด หากมันหลั่งเลือด มันย่อมมีหัวใจ ตามหาหัวใจของมันแล้วเผามันให้โชติช่วงกันเถิด
— Goddess26 |
โดมินัส คราวนี้ก็มาลาไค ไม่ว่าจะเป็นใครหรืออะไร เจ้าเป็นแค่เครื่องมือของผู้ชายนะวิเนีย
— Goddess27 |
พายตี้อยากเป็นมิตรกับเราหรือ? ก็ได้ การเป็นมิตรกับข้านั้นถือเป็นการประวิงเวลาประหารออกไปเท่านั้นแหละ
— Goddess28 |
สาปแช่งพระเพลิงไปเถิดเจ้าดาร์กทัง ไม่ว่าอย่างไรเจ้าก็ย่อมมอดไหม้ไปในตอนท้ายอยู่ดี
— Goddess29 |
ผู้คนตีค่าศิลปะสูงเกินไป รู้ไหมว่าอะไรใช้ฝีมือของจริง? การทำอาหารไง
— Goddess30 |
โอ้ เจ้านี่เองที่สร้างบรูตัส… ทุกอย่างกระจ่างแล้ว
— Goddess31 |
ถูกแทงทะลุท้อง กรีดร้อง ถูกเสียบ ดิ้นพล่าน วิธีตายแบบนั้นแหละเหมาะแล้ว!
— Goddess32 |
ตอนที่ข้าบอกว่าเราจะเผาหัวใจมันให้โชติช่วง ข้าไม่ได้คิดจะเอาจริง... เอาเถิด แบบนี้ก็พอแล้ว ตอนนี้กลับไปหาที่อาบน้ำกันดีกว่า
— Goddess33 |
เราเข้ามาอย่างแยบยลเช่นนี้นี้ย่อมไม่มีใครสังเกตเห็นเป็นแน่
— Goddess34 |
ปอด ไส้พุง หัวใจ คราวนี้ก็ลูกตา แค่สับคนให้เป็นชิ้นๆ แล้วไปต่อมันไม่พอแล้วรึ หืม?
— Goddess35 |
พวกมันสร้างโบสถ์ แนวคิดหลุดโลกกลายเป็นกฎหมาย ผู้คนถูกบังคับให้ศรัทธา สถานที่บูชากลายเป็นศาลพิพากษา ข้าช่างเกลียดสถาบันศาสนาเสียจริง
— Goddess36 |
แล้วนั่นใช่ใบหน้าที่แท้จริงของพระเจ้าหรือเปล่า เอ็กไซล์? ...ไม่หรอก มันก็เป็นแค่คำว่า "นี่คือข้า" ที่ถูกพูดออกมาอย่างทะนงตัวและกลวงเปล่าอีกครั้งเพียงเท่านั้น
— Goddess37 |
เรียกว่าเราทำเรื่องบ้าอะไรลงไปน่าจะดีกว่านะ
— Goddess38 |
ล้างแค้น? กับเราเนี่ยนะ? หากไม่ได้เราช่วยเอาไว้ เขาก็คงจะเป็นได้แค่ทาสจนตรอกคนหนึ่งเท่านั้นแหละ ไอ้เนรคุณ
— Goddess39 |
แต่เจ้าก็ทำได้ดีมาตลอด...
— Goddess40 |
ข้าไม่ชอบที่นี่เลย อาหารมันแย่ กลิ่นก็เหมือน….ข้าไม่ชอบที่นี่เลย
— Goddess41 |
ทุกกลุ่มทวยเทพย่อมมีเทพสงครามและเทพีความรัก เจ้าคิดว่าใครเป็นหนึ่งเล่า?
— Goddess42 |
อย่าหาไฟใส่หัว! ...อะไรทำนองนั้นมั้ง
— Goddess43 |
โอ้ แชฟ เจ้าไม่รู้หรอกเหรอ? พอสองกลายเป็นหนึ่ง อะไรๆ มันก็มักแย่ลงเสมอ... ไม่ต้องขอบคุณข้าหรอก
— Goddess44 |
โลกมันชั่วช้าถึงเพียงใดที่สิ่งสยองขยัญนี้ถึงเจริญพันธุ์ได้ดียิ่ง แต่ผู้อื่นทำได้เพียงโอบกอดความว่างเปล่า ร้องเพลงขับกล่อมตนเองให้หลับใหล
— Goddess45 |
ชายแต่ละคนย่อมมีเพลิงที่ดึงดูดเขา กระทั่งคนตายก็เหมือนจะมีด้วยกระมัง
— Goddess46 |
แพะอบ แล้วตอนนี้ปูต้มอีก ใครจะคิดเล่าว่าเทพเจ้าจะอร่อยปานนี้?
— Goddess47 |
ข้านึกมาตลอดว่าเราจะได้เข้าไปภายในร่างกายของสัตว์ร้ายเพียงครั้งเดียวตลอดการเดินทางเล็กๆ ของเรา
— Goddess48 |
ทั้งหมดนี่เพื่อสร้างสวรรค์น้อยๆ ส่วนตัวของเขาเอง แล้วเขาก็ทำเช่นนี้ เขาช่างเป็นหนุ่มน้อยขี้โมโหเสียนี่กระไร
— Goddess49 |
ความรักไม่ใช่การเปลี่ยนแปลงผู้อื่นนะมาลิกาโร มันคือการเปลี่ยนแปลงตนเอง คนที่กวัดแกว่งข้าจะได้รู้ ไม่ช้าก็เร็ว
— Goddess50 |
รวมพลกับเพื่อนเก่ามันย่อมสนุกอยู่เสมอ... จนกระทั่งมันไม่สนุก แล้วถึงตอนนั้นก็ไม่สนุกเลยสักนิด
— Goddess51 |
แม่หมีผู้น่าสงสาร ข้ามิได้ยินดีกับสิ่งที่เราทำลงไปเลยสักนิด
— Goddess52 |
และเด็กสาวที่รู้จักประโยชน์ของไฟก็ไปแล้วอีกคน
— Goddess53 |
ข้าจะยินดียิ่งหากเราจะไม่ต้องเจอแมงมุมยักษ์อีก แต่เอ คงไม่มีทางกระมัง? ที่นี่มันคือเวร์แคลส์ท
— Goddess54 |
ตอนข้าบอกว่าอยากอาบน้ำมากน่ะ ข้าไม่ได้หมายถึงอย่างนี้เลยนะ
— Goddess55 |
เพราะแบบนี้เราถึงได้บอกว่า 'ข้าจะรักเจ้าจนถึงวันที่ข้าตาย'...
— Goddess56 |
โรงอาบน้ำจริงๆ เนี่ยนะ? เอาจริงๆ เหรอ? ข้าว่าเจ้าคงไม่เข้าใจว่าดาบมันเป็นอย่างไรกระมัง
— Goddess57 |
ไม่มีภาพสะท้อนใดที่ชัดแจ้งเท่าภาพสะท้อนจากใบดาบ
— Goddess58 |
เหลือเชื่อจริงๆ ว่าการจัดการนังโสเภณีนอกรีตนั้นช่วยสร้างเสริมความศักดิ์สิทธิ์อย่างมหัศจรรย์ได้เพียงใด มันช่างเยี่ยมนัก
— Goddess59 |
อุปราคานั้นก็น่าเศร้าอยู่อย่าง: มันไม่เคยอยู่ได้เนิ่นนาน แต่มันช่างมีความงามอยู่มากมายในครู่เดียว
— Goddess60 |
อี๋ ขนาดสัมผัสของข้ายังอุ่นของเหลือพวกนั้นมิได้ อย่าได้เอาข้าไปจุ่มกากตะกอนอุ่นๆ นั่นเป็นอันขาด
— Goddess61 |
หืม ข้านึกว่าตัวจะใหญ่สมชื่อเสียอีก
— Goddess62 |
หากข้าจะเกลียดอะไรมากกว่าแมงมุมก็แมงป่องนี่แหละ มันเหมือนแมงมุมที่มีจุดแหลมๆ กับอุ้งเล็บเพิ่มเข้ามา อร่อยก็ไม่อร่อย
— Goddess63 |
ไปที่ที่เจ้าควรอยู่เถอะคิระ ไม่ใช่ที่นี่แน่ๆ
— Goddess64 |
มันช่างเป็นความขัดแย้งที่ไม่สำคัญแม้แต่น้อย นี่หรือคือสิ่งที่ทวยเทพฝันถึงยามอยู่ในอ้อมแขนอันมอมเมาของบีสต์?
— Goddess65 |
สายฟ้า หึ มันเป็นเพียงสิ่งดึกดำบรรพ์ที่มาก่อนกาลต่อความงามของเพลิงใต้ดินนั่นแล
— Goddess66 |
น่าเศร้าเสียจริงที่ได้พบกับบีสต์อีกครา ช่างแห้ง หด และ... ติดไฟง่ายเหลือเกิน
— Goddess67 |
ลิ่วล้อสามตัว ความล้มเหลวสามประการ แผลใจซ้ำซากเล็กๆ สามแผล ข้าก็ชอบอะไรที่เป็นสามนะ... แต่นี่มันกลับมาบ่อยจนเกินเหตุแล้ว
— Goddess68 |
ข้าก็แอบหวังอยู่ว่าคิทาวาจะฟื้นขึ้นมาจากศพอีกครั้ง โลกนี้เสพติดวงจรการเกิดใหม่อย่างน่าสนใจเสียจริง
— Goddess69 |
เราฆ่าเจ้านายของเธอไปแล้ว เราฆ่าเจ้านายของเจ้านายของเธอไปแล้ว เราฆ่าเทพเจ้าของเจ้านายของเจ้านายของเธอไปแล้ว เธอรู้เรื่องทั้งหมดนี้ดี แล้วเธอก็ยังจะต่อกรกับเราอีกเหรอ? งั้นก็ไม่ได้ฉลาดอย่างที่ข้าคิดเลยสักนิด น่าเวทนานัก
— Goddess70 |
เราน่าจะใกล้ถึงแล้ว ทุกอย่างมันช่างแดงฉานไปหมดเสียจริง
— Goddess71 |
เหมือนว่าวิธีที่ดีที่สุดของการดับความหิวโหยไม่สิ้นคือการสังหารผู้ที่หิวโหย เป็นทางออกอันช่างเวร์แคลส์ทเพียงเท่านั้น แต่นั่นไม่เคยเป็นประเด็น ข้าขอเพียงการอาบโลหิต เจ้ามอบโลหิตให้ข้าตั้งแต่โลหิตกองพันทหารใจดำ ซากจักรวรรดิ หรือเทพคืนชีพ โอ้ เจ้านี่เกินพอเสียอีก เจ้ามาโหมไฟให้มอดไหม้ไปกับข้าเสียจนเกินทานทน... แล้วมอดไหม้กันอีกสักหน่อยเถิด ที่รักข้า
— Goddess72 |
เทพีแห่งความยุติธรรมอาจตาบอด แต่สาวกของเธอนั้นไม่ได้ปากใบ้เป็นแน่ ข้านึกว่าเขาจะไม่เงียบปากลงแล้ว
— Goddess73 |
