IncursionAtziriActiveShrineStrongboxEssenceRareMonsterAliveSpiritActivatedRogueExile
อีฟ Text Audio /62
ชื่อ
โอ้ ดีนักที่ได้พบกับเจ้าอีก...
Aoife_Wild_Start
พึงรู้ไว้... ข้าอยู่กับเจ้าเสมอมา...
Aoife_Wild_Finish
[DNT] Hello again. I need you to complete 5 more sets of Rituals while I gather more information about what our next steps should be.
AoifeEndgameRitualHubIntroduction
[DNT] Hi again husband, or not? You look just like him, or not? Anyway, where was I? Ah yes, this is a Ritual. Strange beings pay tribute to it. Begin the Ritual and put an end to them. I will come speak to you again when the time is right.
AoifeEndgameIntroduction
[DNT] You did it! You survived the Rituals and lived to tell the tale. Meet me in Caer Tarth. Here, give me your Atlas; I'll mark the location for you.
AoifeEndgameFirstRitualComplete
[DNT] You did it! You survived the Rituals and lived to tell the tale. Meet me in Caer Tarth. Here, give me your Atlas; I'll mark the location for you.
AoifeEndgameRitualHub
[DNT] We must take the fight directly to the source. I have located an area of interest. Only there can we take on what might be the source of these Rituals. Here, let me show you.
AoifeEndgameCruxOfNothingness
[DNT] Present the King in the Mists' Head to the Three Sisters
AoifeEndgamePresentKingInTheMistsHead
[DNT] You defeated the Wendigo? Very impressive. I didn't think you were capable to tell you the truth. Thank you nonetheless exile!
AoifeEndgameWendigoDefeated
ที่รัก...
AoifeEG_IntroDruid_FirstTime_A1_Wild
ที่รัก... ไม่ต้องตามหาอีกต่อไป...
AoifeEG_IntroDruid_SeeAgain_A1_StrInt4b_Wild
อย่าตื่นตระหนก... ข้ามาเป็นมิตร
AoifeEG_IntroGeneral_A1_Wild
ไปด้วยดีล่ะ...
AoifeEG_IntroEnd__Wild
ทำดีแล้วที่รัก...
AoifeEG_EndRitualDruid_A1_StrInt4b_Wild
เจ้าทำให้ราชันขวัญแขวน... เจ้าทำดีนัก
AoifeEG_EndRitualGeneric_A1_Wild
ตามเสียงข้าเสีย...
AoifeEG_EndRitualLeaveDruid__Wild
ไม่ต้องกลัวไป...
AoifeEG_EndRitualLeaveGeneric__Wild
ก้าวผ่านไทส์เสีย... อย่าได้เกรงกลัว
AoifeEG_EnterCaerFirstTime__Wild
เข้าไปเถิด
AoifeEG_EnterCaer__Wild_Random
ที่นี่ต้อนรับเจ้า
AoifeEG_EnterCaer__Wild_2
กิ่งไม้ศักดิ์สิทธิ์เรียกหาเจ้า
AoifeEG_EnterCaer__Wild_3
มาเถิด
AoifeEG_EnterCaer__Wild_4
มันเชิญเจ้าไปใช่ไหมที่รัก?
AoifeEG_Tribute_Druid_A1_Wild
มันเชิญเจ้าไป... ใช่ไหม?
AoifeEG_Tribute_A1_Wild
ข้าขอร้องละ... ระวังตัวเถิด
AoifeEG_Tribute_Druid_E1_Wild
ระวังเถิด... มันเป็นอริที่ทรงพลังยิ่ง
AoifeEG_Tribute_E1_Wild
ข้า... สับสนนัก
AoifeEG_ReturnBody_A1_Wild
แข็งแกร่งไว้เถิดที่รัก
AoifeEG_ReturnBodyAfterEffigy_Druid_C1_Wild
แข็งแกร่งไว้เถิด
AoifeEG_ReturnBodyAfterEffigy_C1_Wild
ทำได้ดี! เรากำลังไปได้ดีนัก
AoifeEG_EffigyPlace_PieceOne_Wild
ประเสริฐ! นั่นแล สู้ต่อไป
AoifeEG_EffigyPlace_PieceTwo_Wild
มันเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง... กาลนั้นใกล้มาถึง
AoifeEG_EffigyPlace_PieceThree_Wild
เจ้าทำได้ดีนัก วีรชน!
AoifeEG_EffigyPlace_PieceFour_Wild
บัดนี้... ก้าวมาข้างหน้า ท่านเทพีรออยู่
AoifeEG_EffigyComplete_A1_Wild
ท่านเทพีอยู่กับเจ้า!
AoifeEG_EffigyComplete_B2_Wild
เจ้ากลับมาแล้ว!เจ้าทำได้!
AoifeEG_BodachDefeat_A1_Wild
ข้าก็รักเจ้า รักเจ้าเสมอ
AoifeEG_BodachDefeat_Druid_E1_Wild
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่เจ้าทำมา
AoifeEG_BodachDefeat_E1_Wild

AoifeEG_Greeting_01_01.ogg

AoifeEG_Greeting_01_02.ogg

AoifeEG_Greeting_02_01.ogg

AoifeEG_Greeting_02_02.ogg

AoifeEG_Greeting_02_03.ogg

AoifeEG_Greeting_03_01.ogg

AoifeEG_Greeting_03_02.ogg

AoifeEG_Greeting_04_01.ogg

AoifeEG_Greeting_04_02.ogg

AoifeEG_Greeting_05.ogg

AoifeEG_Farewell_01_01.ogg

AoifeEG_Farewell_01_02.ogg

AoifeEG_Farewell_01_03.ogg

AoifeEG_Farewell_01_04.ogg

AoifeEG_Farewell_02.ogg

AoifeEG_Farewell_03_01.ogg

AoifeEG_Farewell_03_02.ogg

AoifeEG_Farewell_04_01.ogg

AoifeEG_Farewell_04_02.ogg

AoifeEG_Farewell_04_03.ogg

AoifeEG_Farewell_05_01.ogg

AoifeEG_Farewell_05_02.ogg

AoifeEG_Farewell_06_01.ogg

AoifeEG_Farewell_06_02.ogg

อีฟ

อีฟ on อำลา /9
อีฟ: บอกข้าเถิด... เจ้าพบเจออะไรมาจากเบื้องล่าง?
Druid: ความมืดที่มืดมน มืดยิ่งกว่าค่ำคืนใด ส่วนใบหน้าโบดัค... ข้าไม่มีวันลืม​
Warrior: ความมืด ดำมิด แล้วก็โบดัค... เป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวนัก​
Witch: มันให้แรงบันดาลใจได้จริงๆ นะ ทั้งมืดมน ทั้งมืดมัว แต่โบดัคนี่ก็หนักเกินไป แต่ตอนนี้ก็ไม่{หนัก}แล้วละ
Sorceress: เป็นที่ที่น่าขนลุกขนพองนัก ข้าไม่อยากกลับไปอีก แต่อย่างน้อยโบดัคก็ล้มตายไปแล้ว
Ranger: ความว่างเปล่ากว้างใหญ่ที่มืดมนนัก แต่โบดัคตายแล้ว
Huntress: ข้าเห็นสัตว์ร้ายชั่วช้าตรงหน้า มันเลวร้ายมิใช่น้อย
Mercenary: มันสยองพองขนจริงๆ นะ ว่ากันตามตรง...
Monk: ข้าไม่เห็นสิ่งดีงามแม้แต่น้อย แต่มันจบลงแล้ว
Duelist: ฝันร้าย ความมืด แต่ภารกิจสำเร็จแล้ว
Shadow: ต่อให้เป็นข้า... มันก็เกินไปนัก แต่มันตายไปแล้ว
Templar: สถานที่ไร้พระเจ้า แผ่นดินสามานย์ แต่เราครองชัยได้
Marauder: สถานที่ชั่วช้า การนี้สำเร็จแล้ว
อีฟ: ข้าภูมิใจยิ่งนัก ชายที่ข้ารักปกป้องสถานที่ล้ำค่าเอาไว้ และมอบของขวัญที่ดีที่สุดให้กับข้า...ข้าสัมผัสได้แล้วที่รัก... ข้าจะได้ไปสู่สุคติเสียที
อีฟ: เจ้าช่วยดินแดนนี้กับดินแดนเจ้าไว้ได้มากมาย ความมืดผละหนี... พวกไร้นามล้วนไร้หวังแต่เจ้ายังมอบของขวัญที่ดีที่สุดให้กับข้า...ข้าสัมผัสได้... ข้าจะได้ไปสู่สุคติเสียที
มาชา: ถึงเวลาแล้วแล
อีฟ: มันจะ... เจ็บไหม?
อีฟ: ข้า... กลัวนัก
มาชา: เจ้าจะไม่เจ็บแม้แต่น้อย
มาชา: อย่าได้กลัวไป ข้าอยู่กับเจ้า
Druid: เจ้าต้องไปแล้วรึที่รัก? ใจข้าจะขาดรอน​
Warrior: เจ้าควรค่ากับการไปสู่สุคติแล้ว ผู้กล่าวความจริง​
Witch: แกตายไปแล้วนี่จ๊ะ... ผ่านเรื่องที่ยากที่สุดไปแล้ว​
Sorceress: เดินทางครั้งสุดท้าย...​
Ranger: ไม่ต้องห่วง เจ้าไม่ต้องกลัวอะไร...
Huntress: ขอให้พระวิญญาณนำทางเจ้า
Mercenary: เจ้าทำข้าน้ำตาไหล
Monk: ข้ายินดีที่ได้รู้จักเจ้านัก
Duelist: อย่าได้ตระหนกไป เจ้าไปสู่สุคติได้แล้ว
Shadow: ถึงเวลาของเจ้าแล้ว
Templar: ไปสู่สุคติเถิด
Marauder: อย่าได้ต้านทานไป
อีฟ: อย่าสิ้นหวังเถิดที่รัก ข้าจะอยู่กับเจ้าตลอดไป
อีฟ: ข้า... พร้อมแล้ว
Druid: อีฟ... ข้ารักเจ้า​
อีฟ on เคียร์ ทาร์ธ /2
Druid: ได้โปรดอยู่กับข้าเถอะ บอกเรื่องที่เจ้าอยากบอกเสีย
Warrior: งานเรียบร้อยแล้ว​
Witch: ข้าทำงานโสโครกของแกเสร็จแล้ว ยังไงต่อล่ะ?​
Sorceress: ราชันถูกขับไล่ไปจากที่นี่แล้ว​
Ranger: ข้าทำตามคำขอเจ้าแล้ว แล้วยังไงต่อ?
Huntress: เจ้าจะไม่ได้เห็นราชันรึสาวกไม่เอาถ่านของมันในย่านนี้ไปสักพัก
Mercenary: เรียบร้อย ส่งราชันนั่นกลับไปที่ชอบๆ แล้ว
Monk: ราชันในม่านหมอกไม่มีอิทธิพลเหนือที่นี่อีกต่อไป
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: ข้าทำได้ดีกว่า... ข้ามีเรี่ยวแรงพอจะพาเจ้ามาหาข้าแล้ว​
อีฟ: ขอบคุณ จงรู้เสียให้ดีว่าข้ามีเรื่องราวอีกมากมาย ข้ามีเรี่ยวแรงน้อยนิด... ต้องพาเจ้ามาหาข้าก่อน​​
อีฟ on เคียร์ ทาร์ธ /4
อีฟ: เจ้าต้องเข้ามาในเคียร์ ทาร์ธอีกครา เดินทางผ่านไทส์เสีย จากนั้นข้าจะเล่าทุกอย่างให้ฟัง
อีฟ: มาหาข้าที่เคียร์ ทาร์ธ เดินทางผ่านไทส์เสีย จากนั้น... ข้าจะเล่าทุกอย่างให้ฟังข้าขอร้อง... เวลาล่วงเลยทุกชั่วยาม ข้าไม่มีเวลานัก...​
Druid: ไม่! ข้าไม่อาจกลับไปได้... ข้ากลัวว่าข้าจะเป็นอะไรไป!​
Warrior: ไม่ต้องกังวลไป ข้าจะไปหาเจ้าที่นั่น​
Witch: ไม่ต้องตะล่อมให้ข้ารู้สึกผิดหรอก เดี๋ยวข้าไปที่นั่นเอง​
Sorceress: ข้าจะไปร่วมกับเจ้า
Ranger: ถ้าต้องไปก็ไป
Huntress: ข้ารู้จักชื่อเคียร์ ทาร์ธ แต่มิได้รู้เรื่องอื่นใด ข้าไปดูกับตาก็ได้
Mercenary: ใช่ ก็ได้ ไว้ไปเจอกันที่นั่น
Monk: ไม่ต้องห่วง อีฟ ข้าจะฟังเจ้า
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: เจ้าไม่ต้องกลัวดอก เจ้าจะไม่ถูกครอบงำยามที่เจ้าอยู่เคียงข้า​
Druid: ข้า... งั้นข้าตกลง ข้าจะไปหาเจ้า​
อีฟ on รากฐานความว่างเปล่า /2
Druid: ใช่ มันเชิญแล้ว
Warrior: ใช่ มันเชิญข้าไป​
Witch: ใช่ ราชันต้องการเรียกข้า... ไปเข้าเฝ้า​
Sorceress: ใช่ ตามนั้น​
Ranger: ใช่ เชิญสักที
Huntress: มันใช้เวลานัก แต่ก็เชิญข้าไปแล้ว​
Mercenary: ใช่ ข้าทำงานหนักมาเรียบร้อยแล้ว
Monk: ใช่
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: เยี่ยม ข้าขอบคุณที่เจ้าไปเล่นกับมันคราวนี้... ถึงเวลาตามหาตัวมันแล้ว
อีฟ on โบดัค /1
อีฟ: เราจำต้องสาปให้ป่าส่วนนี้มีตัวตนของมันอยู่ คำเชิญนี้จะเป็นประตูเบิกทางไปยังดินแดนของมัน​
อีฟ on โบดัค /2
อีฟ: เยี่ยง... เจ้าจะได้พบกับมันที่นั่น ใน... รากฐานความว่างเปล่าของมันเจ้าต้องไปที่นั่นเสีย ไม่เช่นนั้นความมืดของมันจะครอบงำป่าเขา​
Druid: ไม่ต้องห่วงนะที่รัก... ข้าจะกลับมากับเจ้า เจ้าจะได้พบกับสันติเสียที​
Warrior: มันจะได้ทรมานโทษฐานที่ทำกับเจ้าไว้เช่นนี้​
Witch: ไม่ต้องห่วง มันจะเสียใจที่เคยแตะต้องแกมาก่อน​
Sorceress: ข้าจะขจัดความมืดของมันให้พ้นจากแผ่นดินนี้​
Ranger: ข้าจะกอบกู้เจ้าเป็นแน่
Huntress: ข้าจัดการเอง อ้ายเลวนี่จะถูกกำราบ
Mercenary: ไม่ต้องห่วงนะนายหญิง เดี๋ยวมันจะเป็นแค่ความทรงจำที่สาบสูญในไม่ช้า
Monk: ข้าจะยุติการกดขี่ของเขาเอง
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ on แนะนำตัว /12
Druid: เจ้า... ดูมีชีวิตชีวานัก
Warrior: ดีที่เห็นว่าแก้มเจ้ามีชีวิตชีวามากกว่าเดิม และ... ก็... ส่วนที่เหลือของเจ้าด้วย​
Witch: ดูสิดู... เกือบเหมือนว่าแกมีชีวิตอยู่เลย​
Sorceress: รูปโฉมเยี่ยงผีของเจ้า... หายไปแล้ว...​
Ranger: เจ้าดู... เปลี่ยนไป ไม่เหมือนวิญญาณเลย
Huntress: เจ้าดูสุขภาพดีนัก ดีกว่าก่อนหน้านี้เป็นแน่
Mercenary: เจ้าดูจะ... ฟ้า... น้อยลงนะ
Monk: เจ้าดูมีชีวิตชีวากว่าแต่ก่อน ที่นี่มีผลให้เจ้าเป็นเช่นนั้นรึ?
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: ที่นี่ข้ามีพลังงานแกร่งกล้ากว่าแห่งหนใด ใช่ ข้าสัมผัสได้ว่าท่านเทพีทรงเฝ้ามองข้าอยู่
อีฟ: ใช่ วิญญาณข้าแกร่งที่สุดในถิ่นนี้ ข้าสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากท่านเทพีที่เฝ้ามองข้า
Druid: ข้าแค่อยาก... อยู่ที่นี่กับเจ้า ทิ้งโลกเอาไว้ข้างหลัง โอ้ อี...​
Warrior: ข้าเข้าใจละ ที่นี่มีอะไรเป็นพิเศษนักหรืออี...​
Witch: ใช่ ใช่... มันก็ดูดีอยู่นะอี...​
Sorceress: น่าสนใจนัก บอกข้าเถิดคุณอี...​
Ranger: ข้าไม่รู้มาก่อนว่าวิญญาณเป็นแบบนี้ ทำไมเจ้าถึงไม่เหมือนล่ะอี...
Huntress: ดีที่ได้ยินเช่นนั้น อี...
Mercenary: เทพีนี่คงจะเก่งไม่เบา ดีนะที่เจ้าสารรูปดีขึ้นกว่าเดิม อี...
Monk: ใช่... แล้วที่นี่คืออะไรเล่าอี...
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: เงียบก่อนที่รัก! อย่าลืมว่าเราไม่ควรใช้นามของเราในดินแดนนี้ ไม่เช่นนั้นพวกไร้นามจะพรากนามของเราไปฟังเถิด... ข้าต้องการความช่วยเหลือจากเจ้า แม้ข้าอยากอยู่ที่นี่กับเจ้าสืบต่อไป... แต่มันไม่อาจเป็นเช่นนั้น​​
อีฟ: เงียบเสีย! อย่าได้เอื้อนเอ่ยชื่อข้าในถิ่นนี้เป็นอันขาด! หากเจ้าจะ{พูดถึงข้า}... จงเรียกข้าว่าเป็นผู้กล่าวความจริง​
Druid: ทำไมเล่า?​
Warrior: ทำไมกัน?​
Witch: แล้วถ้าข้าไม่อยากเรียกล่ะ?​
Sorceress: เป็นฉายาที่สำคัญนัก... ชาวมาราเค็ทอย่างเรามีสตรีผู้เล่าขาน เราอาจไม่ได้ต่างกันขนาดนั้นก็เป็นได้แต่บอกข้ามาเถิด... เหตุใดข้าถึงพูดชื่อเจ้าที่นี่ไม่ได้รึ?
Ranger: ทำไม? พูดชื่อเจ้าแล้วมันผิดตรงไหน?
Huntress: ทำไมรึ?
Mercenary: นี่มันความพอใจส่วนตัวของเจ้าหรือ...?
Monk: ข้าขอเหตุผลได้ไหม?
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: ดูรอบตัวเจ้าเถิด บ้านของเราป่วย รุ่งอรุณมืดมน แผ่นดินเป็นพิษจิตวิญญาณทั้งสามของท่านเทพีอยู่ตรงหน้าเรา เฝ้ามองแผลบนแผ่นดินนี้ที่ผ่านการเยียวยามาเนิ่นนานทว่าในยามที่ราชันในม่านหมอกและพวกไร้นามแข็งแกร่งขึ้น... ม่านพลังนั้นจะอ่อนแอ ความมืดเบื้องล่างจึงพวยพุ่งมาอีกคราหากมันรอดออกมาได้... หายนะชั่วนิรันดร์ย่อมบังเกิดเป็นแน่ที่จริง... ข้าเหนื่อยนักที่รัก ตราบใดที่{อ้ายสารเลวนั่น}ยังจองจำร่างข้าเอาไว้... วิญญาณข้าร้อนรุ่ม ข้าไม่อาจไปสู่สุคติได้
อีฟ: ชื่อมีพลังยิ่งใหญ่ในถิ่นนี้... พวกไร้นามมุ่งยึดแดนนี้อยู่ หากพวกมันรู้นามเรา... มันก็มิควรเสี่ยงแม้แต่น้อย​
Druid: ไอ้สารเลวอำมหิต... ข้าจะกระชากหัวมันออกมา!​
Warrior: เอาละ ผู้กล่าวความจริง... ถึงเวลาที่เจ้าจะอธิบายตัวเองให้เรียบร้อยละ​
Warrior: เอาละ ผู้กล่าวความจริง... ถึงเวลาที่เจ้าจะอธิบายตัวเองให้เรียบร้อยละ​
Witch: เฮ้อ... จะเรียกข้ามาที่นี่ทำไมถ้าไม่ให้ข้าหาความสนุกเลย?​
Sorceress: ข้าเข้าใจแล้ว แล้วเจ้าขอให้ข้าช่วยต่อกรกับพวกไร้นามรึ?
Ranger: ถ้าเสี่ยงขนาดนั้นจะเรียกข้ามาที่นี่ทำไม?
Huntress: ก็ได้ มิใช้ชื่อ เอาละ... ตาเจ้าอธิบายแล้ว​
Mercenary: มันคงจะเกี่ยวกับเรื่องที่เจ้าเรียกข้ามาที่นี่สินะ
Monk: เราไม่ต้องใช้ชื่อ ไม่เป็นไร เอาละ เล่าทุกอย่างมาให้ข้าฟังเสีย
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: มันต้องตายในดินแดนของ{มัน} ขับไล่มันกับพวกไร้นามกลับสู่บ้านเกิดที่ว่างเปล่าและมืดมนของมันเสีย!หลอกมัน ทำพิธีกรรมของมัน ให้บรรณาการกับมัน การทำแบบนั้น... มันจะเชื่อว่าเจ้าเชิดชูการมีตัวตนของมันมันจะเรียกเจ้า... ไปเข้าเฝ้า​
อีฟ: ข้าเรียกเจ้ามาด้วยเหตุสองประการ เหตุหนึ่งเป็นเรื่องของเราทั้งผอง อีกเหตุนั้น... เป็นเรื่องเห็นแก่ตัวของข้าเองป่าวิเศษเคยอุดมไปด้วยชีวิตมากมาย บัดนี้มันป่วยขึ้นมา ข้าสัมผัสได้ว่ามันค่อยๆ ตายไปทีละน้อยจิตวิญญาณทั้งสามของท่านเทพีอยู่ตรงหน้าเรา เฝ้ามองแผลบนแผ่นดินที่ผ่านการเยียวยามาเนิ่นนานทว่าในยามที่ราชันในม่านหมอกและพวกไร้นามแข็งแกร่งขึ้น ม่านพลังนั้นจะอ่อนแอ ความมืดเบื้องล่างจึงพวยพุ่งมาอีกคราหากมันรอดออกมาได้ หายนะชั่วนิรันดร์ย่อมบังเกิดเป็นแน่​
Druid: หืม... หลอกมันรึ? ข้าทำแบบนั้นก็ได้
Warrior: เราปล่อยให้เป็นแบบนั้นไม่ได้แน่ๆ แล้วทำอะไรได้บ้างล่ะ?
Witch: เราต้องไม่ยอมให้ความมืดพวกนี้สนุกอยู่ฝ่ายเดียวเราทำอะไรกับมันได้บ้างล่ะ?
Sorceress: ช่างเลวร้ายยิ่งนัก ข้าจะช่วยเจ้าเอง ให้ข้าทำอะไรได้บ้าง?​​
Ranger: มีความชั่วอยู่ทุกซอกมุมของโลกใบนี้อยู่แล้ว ข้าจะจัดการ{ภัยนี้}ได้ยังไง?
Huntress: มันมิควรเป็นเช่นนั้นแน่ ให้ข้าช่วยได้ยังไงรึ?
Mercenary: หายนะชั่วนิรันดร์... ไม่ใช่หายนะทั่วไปเรอะ?แล้วเราทำอะไรได้บ้างเนี่ย?
Monk: เราต้องควบคุมมันให้จงได้ บอกมาว่าข้าทำอะไรได้บ้าง
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: ใช่ ส่งมันกลับไปสู่ความว่างเปล่า แต่ช่วย... ทำให้มันทรมานก่อนเถิด​
อีฟ: เจ้าต้องตามหาราชันในม่านหมอก ขับไล่มันกับพวกไร้นามกลับสู่บ้านเกิดที่ว่างเปล่าและมืดมนของมันเสีย!หลอกมัน ทำพิธีกรรมของมัน ถวายบรรณาการให้กับมัน การทำแบบนั้น... จะทำให้มันเชื่อว่าเจ้าเชิดชูการมีตัวตนของมันมันจะเรียกเจ้า... ไปเข้าเฝ้า​
Druid: โอ้ ไม่ต้องห่วงไป มันจะเสียใจที่มีตัวตนขึ้นมาแต่แรก​
Warrior: แล้วยังไงต่อ?​
Witch: ทุกอย่างไม่มีวันจบง่ายๆ... แล้วมีอะไรอีก?​
Sorceress: แล้วยังไงต่อรึ?
Ranger: เข้าใจละ แล้วไงต่อ?
Huntress: ใช่ ลวงหลอกมัน แล้วยังไงต่อรึ?
Mercenary: ก็ได้ แล้วยังไงต่อ?
Monk: แล้วหลังจากที่ข้าหลอกเขาเล่า?
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Warrior: แล้วยังไงต่อ?​
อีฟ: เรื่องนั้นเกี่ยวข้องกับคำขออีกประการของข้า... ราชันในท่านหมอกจองจำร่างข้าเอาไว้ วิญญาณข้าจึงร้อนรุ่มและไม่สามารถไปสู่สุคติได้...คืนร่างข้าให้ข้าได้ไปสู่สุคติ หากเจ้าฆ่ามันเมื่อไร ช่วยฆ่ามันอย่างช้าๆ... ให้เจ็บปวดหนัก... หากเจ้าทำได้​
อีฟ on แนะนำตัว /9
Druid: อีฟ...? นั่นเจ้ารึ?​
Warrior: บอกชื่อเจ้าเสีย​
Witch: สวัสดี แกผู้โปร่งแสง แกเป็นใครกัน?
Sorceress: เจ้าเป็นใคร?​
Ranger: เจ้าเป็นใครกัน?
Huntress: สวัสดี ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใครก็ตาม
Mercenary: แล้วนี่ใครกันเนี่ย?​
Monk: ท่านผู้ฝันใฝ่ทรงโปรด... เจ้า{เป็นใครกัน}?
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
Druid: อีฟ? เจ้ากลับมาหาข้าอีกครา!
อีฟ: ใช่ ข้าเอง
อีฟ: ข้ามีนามว่าอีฟ ทว่านามข้าหาได้สำคัญไม่...​
อีฟ: ใช่... ข้าต้องการความช่วยเหลือจากเจ้า​
Druid: เป็นไปได้ยังไง...?​
Druid: ได้เลยที่รัก ต้องการอะไรรึ?
Warrior: เจ้าตายไปแล้วใช่ไหม?​
Witch: ข้าเดาว่าแกตายไปแล้วใช่ไหม อีฟ?​
Sorceress: เจ้ามาจากโลกวิญญาณรึ?​
Ranger: เจ้าคืออะไรกัน? วิญญาณรึ?
Huntress: ใช่ ข้าเห็นอยู่ว่าเจ้ามีปัญหาใหญ่กว่านั้นนักเจ้า{ตายไปแล้ว}มิใช่รึ?
Mercenary: ก็นะ... ข้าพูดเรื่องนี้แบบสุภาพไม่ได้ ข้าจะโพล่งออกมาเลยละกันเจ้าน่ะ... คือ... เจ้า{ตาย}ไปแล้วเรอะ?
Monk: ขอโทษที่ข้าพูดตรงไปตรงมาเช่นนี้ อีฟ แต่เจ้าล่วงลับไปแล้วหรือ?
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: ราชันในม่านหมอก... จำได้ไหมว่าเราถูกมันลวงหลอก... เพราะเราเชื่อว่ามันเป็นมาไจเก่าแก่ผู้หนึ่ง?
อีฟ: ฟังให้ดี... ข้าอ่อนแอเพราะราชันอยู่ในที่แห่งนี้...​
อีฟ: ถูกต้อง ตายด้วยน้ำมือของราชันของเหล่าผู้ไร้นาม... ราชันในม่านหมอก
Druid: ใช่... เราโง่นัก...
Druid: แต่... ราชันตายแล้ว ข้าฆ่าไอ้สารเลวนั่นกับมือ
Warrior: ข้าเผชิญหน้ากับศัตรูผู้นั้นในอ็อกแฮมมาก่อน มันตายไปนานแล้ว​
Witch: โอ้! แกน่าจะดีใจที่ได้รู้ว่ามันตายไปแล้ว ข้าฆ่ามันมากับมือตอนที่อยู่ที่อ็อกแฮม​
Sorceress: เหมือนว่าข้าจะไถ่ถอนวิญญาณเจ้าไปแล้ว อีฟ ข้าปลิดชีพมันไปตั้งแต่ตอนที่อยู่ในอ็อกแฮม
Ranger: เจ้าคงดีใจที่รู้ว่าข้าล้างแค้นให้เจ้าไปแล้วข้าฆ่าราชันนั่นมากับมือตอนอยู่ที่อ็อกแฮม
Huntress: ข้ากลับเคยเจอมันมาก่อน ฆ่ามันตายตอนที่อยู่ที่อ็อกแฮม​
Mercenary: ราชันในม่านหมอก... ไอ้เจ้าตัวหนามที่ข้าฆ่าทิ้งไปในอ็อกแฮมน่ะนะ?
Monk: เจ้าวางใจได้ ข้าส่งราชันไปสู่ที่ตายตั้งแต่วันที่อยู่ในอ็อกแฮมแล้ว​
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: เจ้าฆ่ามันในแดนของเจ้าน่ะที่รัก... บัดนี้มันกลับมาจากแดนมันแล้ว​
อีฟ: ไม่ได้โง่หรอก... เพียงแต่ถูกหลอกเท่านั้น กระทั่งข้าก็ไม่อาจเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของราชันได้จนกระทั่งมันสายเกินไปพอข้าเห็น มันก็... พรากข้าไปจากเจ้า
อีฟ: เจ้าฆ่ามันในแดนของเจ้า... บัดนี้มันกลับมาจากแดนมันแล้ว​
Druid: ข้าควรช่วยชีวิตเจ้าเอาไว้... ข้าควรทำอะไรมากกว่านี้...
Warrior: แหงล่ะ... คนตายไม่เคยตายจริง​
Warrior: แหงล่ะ... คนตายไม่เคยตายจริง​
Witch: อา... ข้าน่าจะรู้แก่ใจ
Sorceress: ทุกอย่างต้องกลับมาจากหลุมหมดเลยรึไง?​
Ranger: งั้นก็... คราวนี้ข้าควรฆ่ามันอย่างถาวร
Huntress: ฮึ น่าจะรู้แต่แรก
Mercenary: บัดซบเอ๊ย! แถวนี้ไม่มี{ใคร}ไปแล้วไปลับเลยเรอะ?
Monk: อา แน่นอนละ
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: เทวรูปเหล่านี้เป็นสายสัมพันธ์ของมันต่อโลก ทำข้าอ่อนแอแม้ในครานี้ข้าขอร้องละ ขจัดเทวรูปให้สิ้นถิ่นนี้ ข้ามีอะไรต้องบอกเจ้าอีก...​
อีฟ: เงียบเถิด... เจ้ามิได้ผิดอะไรความเศร้าโศกทำให้เจ้าพเนจรไปตามป่าเขา อยู่กับความเจ็บปวดของเจ้าเพียงลำพัง
อีฟ: เทวรูปเหล่านี้เป็นสายสัมพันธ์ของมันต่อโลกเจ้า... ทำข้าอ่อนแอแม้ในครานี้ข้าขอร้องละ... ขจัดเทวรูปให้สิ้นถิ่นนี้ แล้วเรา... ต้องพูดคุยกันอีก...​
Druid: ใช่แล้วที่รัก พักเถิด ข้าจะทำอย่างที่เจ้าต้องการ​
Druid: ใช่... ข้าพลัดหลงมานานนัก
Warrior: ข้าจะทำตามที่เจ้าขอ​
Warrior: ข้าจะทำตามที่เจ้าขอ​
Witch: โอ้ ก็ได้จ้ะ​
Sorceress: ก็ได้​
Ranger: ข้าจะทำเท่าที่ทำได้
Huntress: ก็ได้ ข้าจะทำอย่างที่เจ้าว่า
Mercenary: ไม่ต้องห่วงนะนายหญิง ข้าจะส่งมันกลับบ้านเก่าเอง
Monk: ดังที่เจ้าต้องการ
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ on แนะนำตัว /7
Druid: อีฟ...? นั่นเจ้ารึ?​
Warrior: บอกชื่อเจ้าเสีย​
Witch: สวัสดี แกผู้โปร่งแสง แกเป็นใครกัน?
Sorceress: เจ้าเป็นใคร?​
Ranger: เจ้าเป็นใครกัน?
Huntress: สวัสดี ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใครก็ตาม
Mercenary: แล้วนี่ใครกันเนี่ย?​
Monk: ท่านผู้ฝันใฝ่ทรงโปรด... เจ้า{เป็นใครกัน}?
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
Druid: อีฟ? เจ้ากลับมาหาข้าอีกครา!
อีฟ: ใช่ ข้าเอง
อีฟ: ข้ามีนามว่าอีฟ ทว่านามข้าหาได้สำคัญไม่...​
อีฟ: ใช่... ข้าต้องการความช่วยเหลือจากเจ้า​
Druid: เป็นไปได้ยังไง...?​
Druid: ได้เลยที่รัก ต้องการอะไรรึ?
Warrior: เจ้าตายไปแล้วใช่ไหม?​
Witch: ข้าเดาว่าแกตายไปแล้วใช่ไหม อีฟ?​
Sorceress: เจ้ามาจากโลกวิญญาณรึ?​
Ranger: เจ้าคืออะไรกัน? วิญญาณรึ?
Huntress: ใช่ ข้าเห็นอยู่ว่าเจ้ามีปัญหาใหญ่กว่านั้นนักเจ้า{ตายไปแล้ว}มิใช่รึ?
Mercenary: ก็นะ... ข้าพูดเรื่องนี้แบบสุภาพไม่ได้ ข้าจะโพล่งออกมาเลยละกันเจ้าน่ะ... คือ... เจ้า{ตาย}ไปแล้วเรอะ?
Monk: ขอโทษที่ข้าพูดตรงไปตรงมาเช่นนี้ อีฟ แต่เจ้าล่วงลับไปแล้วหรือ?
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: ราชันในม่านหมอก... จำได้ไหมว่าเราถูกมันลวงหลอก... เพราะเราเชื่อว่ามันเป็นมาไจเก่าแก่ผู้หนึ่ง?
อีฟ: ฟังให้ดี... ข้าอ่อนแอเพราะราชันอยู่ในที่แห่งนี้...​
อีฟ: ถูกต้อง ตายด้วยน้ำมือของราชันของเหล่าผู้ไร้นาม... ราชันในม่านหมอก
Druid: ใช่... เราโง่นัก...
Druid: แต่... ราชันตายแล้ว ข้าฆ่าไอ้สารเลวนั่นกับมือ
Warrior: ข้าเผชิญหน้ากับศัตรูผู้นั้นในอ็อกแฮมมาก่อน มันตายไปนานแล้ว​
Witch: โอ้! แกน่าจะดีใจที่ได้รู้ว่ามันตายไปแล้ว ข้าฆ่ามันมากับมือตอนที่อยู่ที่อ็อกแฮม​
Sorceress: เหมือนว่าข้าจะไถ่ถอนวิญญาณเจ้าไปแล้ว อีฟ ข้าปลิดชีพมันไปตั้งแต่ตอนที่อยู่ในอ็อกแฮม
Ranger: เจ้าคงดีใจที่รู้ว่าข้าล้างแค้นให้เจ้าไปแล้วข้าฆ่าราชันนั่นมากับมือตอนอยู่ที่อ็อกแฮม
Huntress: ข้ากลับเคยเจอมันมาก่อน ฆ่ามันตายตอนที่อยู่ที่อ็อกแฮม​
Mercenary: ราชันในม่านหมอก... ไอ้เจ้าตัวหนามที่ข้าฆ่าทิ้งไปในอ็อกแฮมน่ะนะ?
Monk: เจ้าวางใจได้ ข้าส่งราชันไปสู่ที่ตายตั้งแต่วันที่อยู่ในอ็อกแฮมแล้ว​
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: เจ้าฆ่ามันในแดนของเจ้าน่ะที่รัก... บัดนี้มันกลับมาจากแดนมันแล้ว​
อีฟ: ไม่ได้โง่หรอก... เพียงแต่ถูกหลอกเท่านั้น กระทั่งข้าก็ไม่อาจเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของราชันได้จนกระทั่งมันสายเกินไปพอข้าเห็น มันก็... พรากข้าไปจากเจ้า
อีฟ: เจ้าฆ่ามันในแดนของเจ้า... บัดนี้มันกลับมาจากแดนมันแล้ว​
Druid: ข้าควรช่วยชีวิตเจ้าเอาไว้... ข้าควรทำอะไรมากกว่านี้...
Warrior: แหงล่ะ... คนตายไม่เคยตายจริง​
Warrior: แหงล่ะ... คนตายไม่เคยตายจริง​
Witch: อา... ข้าน่าจะรู้แก่ใจ
Sorceress: ทุกอย่างต้องกลับมาจากหลุมหมดเลยรึไง?​
Ranger: งั้นก็... คราวนี้ข้าควรฆ่ามันอย่างถาวร
Huntress: ฮึ น่าจะรู้แต่แรก
Mercenary: บัดซบเอ๊ย! แถวนี้ไม่มี{ใคร}ไปแล้วไปลับเลยเรอะ?
Monk: อา แน่นอนละ
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ on เคียร์ ทาร์ธ /6
Druid: ข้าบอกเจ้าเลย... ข้าเห็นเคียร์ ทาร์ธอยู่ในใจ แต่รายละเอียดช่างพร่ามัวและเลือนราง​
Warrior: แล้ว... เราอยู่ที่ไหนกันแน่?​
Witch: บอกข้าหน่อยว่าตอนนี้เราอยู่ที่ไหนกัน?​
Sorceress: เคียร์ ทาร์ธดูจะ... ห่างไกลจากโลกความจริงนัก จริงๆ แล้วเราอยู่ที่ไหนกันแน่?​
Ranger: ที่นี่... คืออะไรกัน? มันต่างจากทุกที่ที่ข้ารู้จัก
Huntress: นี่คือเคียร์ ทาร์ธในเรื่องเล่าข้ายอมรับว่าสับสนมิใช่น้อยว่าเราอยู่แห่งหนใดกันแน่
Mercenary: เหมือนที่นี่จะมีอะไร... เปลี่ยนไป แต่ข้าบอกไม่ได้ว่าอะไรกันแน่
Monk: ​'เคียร์ ทาร์ธ' แห่งนี้มีอะไรเหนือโลกรึ?
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: อย่าได้หมดหวังไปไย ขอให้ความทรงจำเหล่านั้นหวนคืนมาหาเจ้าเถิด... การร่อนเร่ทำเจ้าย่ำแย่นักไทส์แห่งเคียร์ ทาร์ธเป็นทางผ่านสู่ป่าวิเศษแห่งแรก สถานที่ที่ท่านเทพีรวบรวมสาวกแอสเมรีของท่านเอาไว้... ผู้ที่กลายเป็นมาไจ แล้วนำพาพวกเขาผ่านมาทว่าในสงครามพวกไร้นาม แผลมืดมนสั่งสมอยู่ในที่แห่งนี้ ใต้ดวงตาของท่านเทพีที่จับจ้อง บัดนี้... มันเป็นปราการสุดท้ายต่อความมืดที่เริ่มเติบโต
อีฟ: ยามที่เจ้าเดินผ่านไทส์แห่งเคียร์ ทาร์ธไป... เจ้าทิ้งเวร์แคลส์ทไว้เบื้องหลัง บัดนี้เจ้ายืนอยู่ในป่าวิเศษแล้วป่าวิเศษเคยเป็นสถานที่ลี้ภัยจากฤดูหนาวอันเนิ่นนาน ทว่าบัดนี้... ความปลอดภัยของมันกลับสุ่มเสี่ยงนัก​
Druid: ภาพในใจข้า... ไม่เหมือนกับที่ข้าเห็นอยู่ตรงนี้...​
Warrior: เพียงแค่เดินผ่านต้นไม้พวกนี้ ข้าก็โผล่เข้ามาในป่าวิเศษเรอะ?​
Witch: ระหว่างเวร์แคลส์ทกับป่าวิเศษนี่มีแค่ต้นไม้เพี้ยนๆ ที่กีดขวางระหว่างกันเรอะ?​
Sorceress: เราเข้าป่าวิเศษกันได้ด้วยการเดินผ่านต้นไม้พวกนั้นรึ?​
Ranger: แม่เคยเล่าเรื่องป่าวิเศษมาก่อน ข้านึกภาพมาตลอดว่าการเข้าป่านี้จะเป็นเรื่องที่... ซับซ้อนกว่านี้
Huntress: ต้นไม้ตรงนั้น... แค่ข้าเดินผ่านก็โผล่ในป่าวิเศษแล้วรึ?
Mercenary: งั้น... ข้าแค่เดินผ่านต้นไม้พวกนี้ แล้วก็ แว้บ โผล่มาในป่าวิเศษแล้วเหรอ?
Monk: ข้าเข้าใจละ แสดงว่าเพียงแต่เราผ่านทางเข้า เราก็เดินทางจากเวร์แคลส์ทไปยังป่าวิเศษได้รึ?
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: ใช่ ยิ่งพวกไร้นามมีตัวตนมากเท่าไร ป่าวิเศษยิ่งมีโรคภัยมากขึ้นเท่านั้น ข้าสัมผัสได้ในสายลม... กำลังของมันค่อยๆ เลือนหาย​
อีฟ: ใช่ ไทส์แห่งเคียร์ ทาร์ธเป็นทางผ่านสู่ป่าวิเศษดั้งเดิมอันเป็นดินแดนของดรีออกต์นี่เป็นสถานที่ที่ท่านเทพีเชิญแอสเมรีกลุ่มแรกเข้ามา ผู้ที่กลายเป็นเหล่ามาไจนั่นแลทว่าในสงครามพวกไร้นาม แผลมืดมนสั่งสมอยู่ในที่แห่งนี้ ใต้ดวงตาของท่านเทพีที่จับจ้อง บัดนี้... มันเป็นปราการสุดท้ายต่อความมืดที่เริ่มเติบโต
Druid: มันไม่มีหวังแล้วรึ? สายเกินแก้ไปแล้วรึไร?​
Warrior: นี่เป็นทางเดียวที่จะเข้าถึงป่าวิเศษรึเปล่า?​
Witch: นอกจากเคียร์ ทาร์ธแล้ว มีช่องทางอื่นในการเข้าไปในป่าวิเศษอีกไหม?​
Sorceress: ป่าวิเศษนี้มีทางเข้าทางอื่นไหม?​
Ranger: ไทส์นี่เป็นทางเข้าเพียงทางเดียวรึ?
Huntress: พิกลนัก เพียงแค่คิดว่าบรรพชนข้าเคยยืนอยู่ในสถานนี้นี่เป็นทางเข้าสู่ป่าวิเศษเพียงแห่งเดียวรึ?
Mercenary: มีทางอื่นที่จะเข้ามาในนี้ไหม? หรือว่ามีแค่ทางนี้ทางเดียว?
Monk: เจ้าเรียกที่นี่ว่าเป็นทางผ่าน{ดั้งเดิม}... แสดงว่ามีทางผ่านอื่นหรือ?
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: ข้าเชื่อว่าท่านเทพียังคงเฝ้ามอง ท่านจะชี้นำเราอย่างที่เคยมาตลอด ท่านจะชี้นำอยู่เสมอ
อีฟ: ในป่าเขาล้วนมีทางผ่านอยู่มากมาย หากเจ้ารู้สถานที่ที่ควรเสาะแสวง
อีฟ on วีรชน /30
อีฟ: ไม่มีผู้ใดเป็นวีรชนได้ดีไปกว่าเจ้าแล้ว ที่รักข้าขอประทานสมญานามให้กับเจ้า เพื่อให้ชื่อของเจ้าลับเร้นต่อไป
อีฟ: เจ้าได้พิสูจน์ตนว่าเป็นมิตรของมาไจเป็นแน่แท้ข้าขอมอบสมญานามให้กับเจ้า เพื่อให้ชื่อของเจ้าปลอดภัยต่อไป
Druid: ได้ เจ้าจะตั้งสมญานามใดให้กับข้ารึ?​
อีฟ: ข้าจะเรียกเจ้าว่าวีรชนแห่งพงไพรหากมีผู้ใดทำลายโบดัคได้ ผู้นั้นย่อมเป็นเจ้าแน่ใครจะคิดกัน? คนรักของข้า... ถูกท่านเทพีเลือกไว้เป็นวีรชน! ข้าย่อมเลือกได้ดีเป็นแน่แท้
Warrior: สมญานามข้าคืออะไรล่ะ?​
อีฟ: เจ้าจะมีนามว่าวีรชนแห่งความทรหด
Witch: ว่ามาสิ ให้ข้าฟังหน่อย​
อีฟ: เจ้าจะมีนามว่าวีรชนแห่งความตาย
Sorceress: เอาเลย เจ้าเลือกสมญานามใดให้ข้ารึ?
อีฟ: เจ้าจะมีนามว่าวีรชนแห่งธาตุ
Ranger: ถ้าเจ้าต้องทำก็ทำ...
อีฟ: เจ้าจะมีนามว่าวีรชนแห่งธรรมชาติ
Huntress: ว่ามาเถิด ข้าพร้อม
อีฟ: เจ้าจะมีนามว่าวีรชนแห่งการล่า
Mercenary: ข้าพร้อมละ! ตั้งมาให้ดีล่ะ!
อีฟ: เจ้าจะมีนามว่าวีรชนแห่งสงคราม
Mercenary: โห ดูโหดไม่เบา เดี๋ยวข้าก็ชินกับมันเอง
Monk: ว่ามาเถิด
อีฟ: เจ้าจะมีนามว่าวีรชนผู้เมตตา
Duelist: [DNT]
อีฟ: [DNT]
Shadow: [DNT]
อีฟ: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
อีฟ: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: การทำลายโบดัคอาจเป็นเรื่องที่อาจเหนือความสามารถ... แต่จงแน่วแน่เข้าไว้มันย่อมมีเหตุที่ท่านเทพีเลือกเจ้าไว้เป็นแน่ ข้าศรัทธาการตัดสินของท่านเหนืออื่นใด
อีฟ on โบดัค /5
Druid: โบดัค... มันมีจริงรึ? มิใช่เป็นเพียงนิทานหลอกเด็กรึ? นิทานที่เอาไว้ขู่ไม่ให้ดื้อซน​
อีฟ: ใช่ มันมีอยู่จริง มันมีสมญานามนี้... แต่น่าเกรงกลัวยิ่งกว่าจินตนาการของเด็กคนใดข้าเห็นฝันร้ายชวนตื่นเกี่ยวกับมันมาหลายครั้งนับแต่วันที่ข้าติดอยู่ในถิ่นนี้ ไม่ว่ามันกำเนิดจากท่านเทพี หรือความมืดในใจของโบดัค ข้าไม่แน่ใจนัก
อีฟ: ทั้งมาไจกับพวกไร้นามต่างเกรงกลัว{สิ่งนั้น}ไม่ต่างกัน{พวกมัน}มิใช่พวกไร้นาม... เพราะ{พวกมัน}ถูกตั้งชื่อได้ {พวกมัน}รับรูปร่างได้ ทว่าสิ่งนัั้นมิได้เป็นเช่นนั้น มันไม่เคยมีชื่อมาก่อน ไม่อาจมีชื่อได้อีก มันเป็นสิ่งเดียวที่มีตัวตน... ในถิ่นไร้ตัวตน'โบดัค' เคยเป็นเพียงสมญานามของสัตว์ร้ายในนิทานเด็กของมาไจ...
Druid: เจ้าเห็นอะไรในฝันร้ายพวกนี้?​
Warrior: ข้ายังไม่รู้ว่ามันคืออะไรกัน เจ้ารู้ไหม?​
Witch: แล้วแกรู้ไหมว่ามันคืออะไร?​
Sorceress: แล้วเจ้ารู้ไหมว่ามันคืออะไรกัน?​
Ranger: งั้น... มันคืออะไร? เจ้ารู้ไหมนี่?
Huntress: หากมันมิได้ไร้นาม เจ้ารู้ไหมว่ามันคืออะไร?
Mercenary: ข้าละปวดกบาลกับไอ้เรื่องการไร้ตัวตนนี่ชะมัดอย่างน้อยก็ช่วยบอกข้าเถอะว่าเจ้ารู้ว่าโบดัคที่ว่านี่คืออะไรกัน
Monk: เจ้าพอรู้ไหมว่ามันคืออะไรกัน?
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: เห็นเพียงน้อยนิด เห็นภาพร่างมีเขาของมันเพียงพริบตา จากนั้นก็... ความทุกข์ระทมกับความตายมันเป็นสิ่งเดียวที่มีตัวตน... ในดินแดนแห่งการไร้ตัวตน แค่เพียงเรื่องนั้น... ก็ขนพองสยองเกล้าหากมันหลบหนีไปได้ ไม่มีผู้ใดรู้ว่ามันจะนำพาหายนะมายังโลกได้ถึงเพยีงใด
อีฟ: ข้าไม่รู้ดอก แต่ราชันในม่านหมอกรู้ ในยามที่ข้าติดตามมัน ข้าพอเรียนรู้ความจริงเล็กน้อยมาบ้าง...โบดัคเป็นความคิดที่พังพ่าย สิ่งที่ไม่อาจเป็นจริงเป็นเหรียญที่มีด้านเดียว เป็นเส้นทางที่นำไปยังตัวมันเองเท่านั้นข้าไม่ได้รู้ว่ามันมีเจตนาเช่นไรหรือรับใช้ผู้ใดแน่ข้ารู้เพียงแต่ว่าโลกจะคลายตัวทีละเล็กละน้อย หากมันไปถึงแสงวิจิตรแห่งความหมายได้
Druid: งั้นเราควรส่งมันไปที่ชอบที่ชอบกระมัง​
อีฟ on เทพี /11
Druid: อา... ใช่ ท่านเทพี... เอ่อ...​
อีฟ: จริงเหรอ? เจ้าจำท่านมิได้รึ?
Druid: ข้าพยายามเต็มที่แล้ว! วันนี้ช่างยาวนานนัก! ไม่สิ แทบจะยี่สิบกว่าปีแล้ว!​
อีฟ: เดิมทีสามพี่น้องสตรีเคยเป็นเทพีองค์หนึ่งมาก่อน พวกท่านเป็นจิตวิญญาณที่เกิดจากวิญญาณเดียว
Warrior: สามร่าง... เทพีองค์เดียว พิกลนัก​
Witch: มันแบ่งตัวเองเป็นสามคนเรอะ? โลภชะมัด​
Sorceress: เหตุใดเธอถึงกลายเป็นสามคนเล่า?​
Ranger: สามพี่น้องสตรี... แต่เป็นเทพีองค์เดียวรึ?
Huntress: ชวนสับสนยิ่งนัก
Mercenary: เอ่อ... แล้ว... เป็นผู้หญิงคนเดียว... รึสามคนกันแน่?
Monk: ท่านผู้ฝันใฝ่ไม่ต้องพึ่งพาความซับซ้อนเกินเหตุเช่นนี้
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: ให้ข้าอธิบายก่อน...
อีฟ: ท่านเทพีเสียสละทุกสิ่งอย่างเพื่อสร้างป่าวิเศษขึ้นมาร่างของท่านกลายเป็นป่า เป็นธรรมชาติ นั่นก็คือมาชาความหวังของท่านกลายเป็นสมดุลระหว่างความดีและความชั่ว สมรภูมิที่ไร้วันสิ้นสุด นั่นก็คือคาธาเจตจำนงของท่านกลายเป็นเครื่องนำทาง เป็นเสียงเตรียมสู้ นั่นก็คือมอร์ริแกน หรือที่เรารู้จักกันว่าดรีออกต์...​
Druid: อา ใช่... ดรีออกต์ มันให้ความรู้สึกแรงกล้านัก ไม่ได้เป็นเพียงความทรงจำ...​
Warrior: ดรีออกต์รึ?​
Witch: ดรีออกต์เรอะ?​
Sorceress: ดรีออกต์?​
Ranger: อา ใช่ ข้ารู้จักดรีออกต์มาก่อน
Huntress: ดรีออกต์ฤา?
Mercenary: ดรีออกต์เหรอ?
Monk: ดรีออกต์หรือ?
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: ท่านรู้ว่าเจ้ารู้จักท่าน ท่านไม่มีวันลืมเจ้า เจ้าก็ไม่มีวันลืมท่านเช่นกัน
อีฟ: มันอาจปรากฏกายให้เจ้าเห็นเป็นวิสป์ก็เป็นได้ มีน้อยคนที่ถูกเลือกให้ยินเสียงของมัน
Huntress: หือ เหมือนเจ้าพูดถึงพระวิญญาณอยู่
อีฟ: ​'พระวิญญาณ' ของเจ้าคือเจตจำนงของท่านที่อยู่ภายนอกป่าวิเศษ เมื่อท่านอยู่ที่นี่ ท่านจึงเป็นหนึ่งเดียว ดรีออกต์เป็นเพียงแง่หนึ่งของท่านเท่านั้น
อีฟ on ราชันในม่านหมอก /24
อีฟ: มันผู้ชั่วช้ายิ่งกว่าอื่นใดไม่สมกับสมญานามราชันแม้แต่น้อย ทว่ามันก็ยังมีชื่อนั้นกระทั่ง{เรา}ยังหลงคำกระซิบของมัน หลงคำสัญญาของมัน หลงเชื่อว่ามันจะทุ่มเทไปกับการนำพา "ความหมาย"ทว่า... มันต้องการแสวงหาความหมายให้กับผู้ที่ไม่มีตัวตน มิใช่เราที่{มีตัวตน}อยู่​
อีฟ: ราชันในม่านหมอกหาใช่ราชันองค์ใด เป็นเพียงผู้ชิงอำนาจที่ถูกกระชากออกมาจากดินแดนแห่งความว่างเปล่าเป็นอสุรกายน่ารังเกียจที่มีตัวตนได้จากการตั้งชื่อส่งเดช​
Druid: แต่มัน... ผู้ไม่มีใคร... ไม่ได้มาจากถิ่นใด... กลับเป็นราชันของทุกผู้ที่... ไม่มี... ตัวตน?​
Warrior: มันมาจากความว่างเปล่ารึ? เหมือนโลกหลังความตายน่ะนะ?​
Ranger: ความว่างเปล่ารึ? ใช่ความตายไหม?
อีฟ: ความตายมีไว้ให้กับผู้ที่เคยมีชีวิต ความว่างเปล่ามีไว้ให้กับผู้ที่ไม่เคยมีตัวตน
Ranger: แล้วมีคนบังคับให้มันมีตัวตนหรือ?
Witch: มันเคยมีตัวตนอยู่ในความว่างเปล่ามาก่อน... ใช่ไหม?​
Monk: เขาเป็นราชันในความว่างเปล่าผู้หนึ่งรึ? หรือเขาเป็นอะไรอื่นกัน?
อีฟ: เราย่อมไม่อาจรู้ ความว่างเปล่าเป็นดินแดนที่มีไว้ให้กับสิ่งที่อาจมีตัวตน แต่ไม่มีตัวตนอยู่
Witch: กระจ่างแจ้งชะมัด แล้วอะไรทำให้มัน 'มีตัวตน' ขึ้นมาเล่า?
Monk: ข้าเข้าใจ แล้วการ 'ตั้งชื่อ' ทำให้เขามีตัวตนขึ้นมารึ? ได้ยังไงกัน?
Sorceress: ข้าไม่เข้าใจ มันถูกบังคับให้มีตัวตนรึ?​
Mercenary: ถูกบังคับให้มีตัวตนเรอะ? มันแปลว่าอะไรกันแน่?
อีฟ: ทุกสิ่งที่มีตัวตนล้วนไม่มีตัวตนมาก่อน พวกมันจะต้องกำเนิด ถูกสร้าง หรือถูกตั้งชื่อ
Huntress: พระวิญญาณสอนข้ามามากนัก ทว่าข้าไม่รู้จักดินแดนแห่ง 'ความว่างเปล่า' แม้แต่น้อย
อีฟ: ความว่างเปล่าคือสิ่งที่ไม่มีใครรู้จัก หากเจ้ารู้จัก หากเจ้าตั้งชื่อให้กับมัน มันก็มีตัวตน​
Huntress: การตั้งชื่อครั้งเดียวก่อเรื่องนี้รึ? เป็นไปได้เยี่ยงไร?
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: มีเรื่องเล่าว่าเกิดจากการตั้งชื่อส่งเดชเป็นครั้งแรก มันเกิดจากเด็กที่มีจินตนาการทำให้อนาคตของสถานศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้เปลี่ยนผันเด็กกับแม่เดินทางเข้ามาในป่าวิเศษ หาที่พักพิงจากอันตรายมหันต์จิตของเด็กเต็มไปด้วยความเกรงกลัว ทั้งสิ่งที่รู้และไม่รู้ เขาตั้งชื่อให้กับความกลัวนั้นแล้วเอ่ยออกมาป่าวิเศษกึกก้องไปด้วยเสียงหอนโกรธเกรี้ยวทุกข์ระทมยามที่ราชันในม่านหมอกปรากฏกาย
อีฟ: ภายในป่าวิเศษ เราอยู่ใกล้กับความว่างเปล่าเสียมากกว่า ถิ่นนี้เป็นสะพานเชื่อมระหว่างดินแดน สิ่งเหล่านั้นที่ไร้ซึ่งตัวตน... ก็... จะมี{ตัวตน}มีเรื่องเล่าว่ายามที่ชื่อหนึ่งถูกพูดออกมาอย่างส่งเดช ป่าวิเศษก็กึกก้องไปด้วยเสียงหอนโกรธเกรี้ยวทุกข์ระทมเสียงหอนนั้นเป็นราชันในม่านหมอกที่ปรากฏกาย มันแหวกรูกว้างดังท้องทะเล บางดังเข็มนับแต่นั้นมา มันออกรบรามิรู้จบเพื่อนำพาผู้ไร้นามตัวอื่นอย่างมันให้มีตัวตนเช่นกันสาวกมันรับสารแล้วสร้างแท่นให้กับมัน มันได้รับพลังจากศรัทธาของพวกมัน
Druid: เด็กคนนี้พูดชื่อใดเล่า? ราชันในม่านหมอกไม่มีชื่อใดที่ข้ารู้จักเป็นแน่​
Warrior: ศรัทธาของพวกมันจะช่วยมันได้ยังไง? มันมีแผนอะไรกันแน่?​
Witch: มันได้รับพลังให้มันทำอะไรกัน? นอกจากจะมาเป็นเสี้ยนหนามตำเท้าของเราน่ะ
Sorceress: มันจะเอาศรัทธาพวกนั้นไปทำอะไรกัน?​
Ranger: ยังไงกัน? มันมีเป้าหมายอะไรกันแน่?
Huntress: ให้พลังให้มันทำการใด?
Mercenary: พวกไร้นามนี่มันขัดแย้งกันในตัวชัดๆแล้วราชันได้อะไรขึ้นมาเล่า?
Monk: เพื่อการใด?
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: นั่นเป็นคำถามที่ไม่มีผู้ใดตอบได้เป็นแน่ หากมิใช่เด็กคนนั้น ชื่อนั้นเป็นเพียงภาชนะ ส่วนความหมายเบื้องหลังเป็นพลังที่แท้จริง
อีฟ: ข้าเคยร่วมลัทธินี้อย่างโง่งมมาพักหนึ่ง...ราชันลวงเราว่ามีหวังในการยุติสงครามในป่าวิเศษ มันบิดเบือนฝันเป็นฝันร้าย...บัดนี้ข้ารู้ว่า... เขาตั้งใจยุติมาไจให้จงได้​
อีฟ on การคร่ำครวญ /5
อีฟ: ข้าระอาที่ต้องอยู่อย่างร่วงโรยนักที่รัก เป็นเช่นนี้มานานแสนนาน ข้าอยากอยู่อย่างสงบนัก
อีฟ: ข้าคร่ำครวญมานานเกินควรแล้วแลข้าต้องการไปสู่สุคตินัก...
Druid: ข้ารู้ ข้าสัมผัสความเจ็บปวดของเจ้าได้ แม้นข้าไม่อยากให้เจ้าไป... ข้ารู้ว่าเจ้าจำต้องจาก​
Warrior: ราชันในม่านหมอกต้องการทำอะไรกับร่างเจ้ากันแน่?​
Witch: ข้าถามแบบนี้ก็ดูจะลักลั่นไปหน่อย แต่ทำไมราชันถึงต้องการศพแกเล่า?​
Sorceress: ราชันต้องการร่างของเจ้าด้วยประสงค์ใดรึ?​
Ranger: ราชันในม่านหมอกเอาร่างเจ้าไปทำอะไร?
Huntress: ราชันต้องการร่างเจ้าไปเพื่อการใด?
Mercenary: ข้าเกือบไม่กล้าถามว่าราชันจะเอาร่างเจ้าไปทำอะไรกัน
Monk: ทำไมราชันถึงจับร่างเจ้าไว้รึ?
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: หากร่างข้ารอดพ้นจากเงื้อมมือของราชัน เมื่อนั้น... ข้าอาจไปสู่สุคติได้เสียที​
อีฟ: พิธี... ไม่ก็เป็นสารไม่ว่าเช่นไร มันทำให้ข้าแปดเปื้อนเพื่อจุดมุ่งหมายมืดมน
Druid: ข้าจะล้างแค้นให้กับเจ้าแน่ที่รัก ข้าสัญญา​
Warrior: อัปยศนัก ไม่มีใครควรมีชะตากรรมเช่นนี้หากเราเก็บร่างเจ้ามาได้... เจ้าจะไปที่ชอบๆ ได้ใช่ไหม?​
Witch: แต่ถ้าเราเอาร่างแกมาได้ แกจะเป็นอิสระเรอะ?​
Sorceress: เจ้าจะไปสู่สุคติได้ไหมหากข้าเก็บร่างของเจ้าคืนมา?​
Ranger: หากเราเอาร่างเจ้ามาได้... เจ้าจะได้รับความสงบใช่ไหม?
Huntress: งั้นเราควรเอาร่างเจ้าคืนมา มันย่อมให้เจ้ามีสันติใช่ไหม?
Mercenary: ถ้าเราเอาร่างเจ้าคืนมาได้ เจ้าก็จะไปสู่สุคติได้เรอะ?
Monk: การเก็บร่างเจ้าจะช่วยให้เจ้าไปสู่สุคติได้ไหม?
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: ข้าเองก็หวังเช่นนั้น... ไม่เช่นนั้นวิญญาณข้าอาจเฝ้ารอผู้ที่มิอาจกลับมาได้อีก...
อีฟ on การคร่ำครวญ /4
อีฟ: แน่นอน... ข้าต้องอยู่ต่อไป อย่างน้อยก็มีจุดจบอยู่เบื้องหน้าแล้ว
อีฟ: ข้ายังคร่ำครวญต่อไป แต่... อย่างน้อยก็มีจุดจบอยู่เบื้องหน้าแล้ว
Druid: ท่านเทพีเชิดชูเจ้านัก ท่านรู้เหมือนกับข้าว่าเจ้าเป็นวิญญาณที่กล้าหาญ​
Warrior: ข้าหวังว่ามันจะเป็นจริงอย่างที่เจ้าว่านะ เจ้าไม่รู้สึกว่า... ถูกเทพีหลอกใช้อยู่รึ?​
Witch: นั่นคือที่เทพีของแกบอกเอาไว้ แกไว้ใจมันเหรอ? มันหลอกใช้แกอยู่นะ!​
Sorceress: เทพีเจ้าดูจะไม่ยี่หระที่จะใช้เจ้าทำตามความต้องการของตัวเองเลย เจ้าไม่กังวลรึ?
Ranger: เทพีก็ยังไม่ให้เจ้าไปสู่สุคติ เหมือนเธอมองว่าเจ้าเป็นเครื่องมือมากกว่าบุคคล
Huntress: ข้าหวังว่าเจ้าจะคิดถูก เป็นเรื่องแย่นักที่เจ้าจำต้องสิงสถิตต่อไป
Mercenary: อย่าถือสาที่ข้าพูดแบบนี้นะนายหญิง แต่... เทพีของเจ้าไม่ได้ทำให้เจ้าเหนื่อยแย่เรอะ?
Monk: ขออภัยที่ข้าถามแบบนี้ แต่... เจ้าไม่รู้สึกว่าถูกเทพีหลอกใช้รึ?
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: เจ้า... เมตตานัก ทว่าข้ายังเหนื่อยล้าเข้าไปทุกที ข้าจะทำหน้าที่ของข้า ทว่าไม่ทำเช่นไรมากกว่านั้น ข้าต้องจากไปแล้ว
อีฟ: ข้าไม่ได้คิดเช่นนั้น การรับใช้ท่านเป็นการทำตามสัญญาที่ข้าให้ไว้กับคนที่รักข้าหวังว่า... หากเราทำสำเร็จ... เขาจะพบทางกลับถึงบ้านเสียที
Druid: ข้าเข้าใจ ข้าเพียงแต่หวังว่า... เรากลับไปหายุคที่ดีกว่านี้ได้ ใช้ชีวิตของเราไปกับ... หมู่บ้านเคียงแม่น้ำอีกครา​
อีฟ on ผู้ไร้นาม /20
อีฟ: พอมาคิดว่าเราถูกลวงหลอกเช่นไรก็น่าสลดนัก ราชันลวงเราว่ามีหวังในการยุติสงครามในป่าวิเศษ มันบิดเบือนฝันเป็นฝันร้าย...​
อีฟ: การดำรงอยู่ของพวกมันทำให้ป่าวิเศษป่วยไข้ไปด้วยความมืดและการเน่าเหม็นมาไจกับพวกไร้นามสู้รบกันมานานแสนนานข้ากับคนรักข้าร่วมกับราชัน... ทว่าเราได้รู้เจตนาที่แท้จริงของมันไม่ เราหลงเชื่อคำลวงของมัน เชื่อว่ามันจะนำพาสันติพวกไร้นามมีแต่คนโกหกและเดรัจฉานเท่านั้น พวกมันไม่คู่ควรกับการดำรงอยู่ที่พวกมันถวิลหานัก!
Druid: เราไม่อาจรู้ได้ดอก มันรู้จักเราดีกว่าที่เรารู้จักตัวเอง หลอกลวงจนเราหลงเชื่อสาวกของมันยังเชื่อคำของมันอยู่ คิดว่าพวกมันจะนำพาฤดูใบไม้ผลิมายังป่าวิเศษไปตลอดกาลแต่... พวกมันจะก่อหายนะกับป่านี้ไปชั่วกาลนาน
Warrior: เลวร้ายนัก เราต้องไม่ยอมให้พวกมันชนะเป็นอันขาด​
Sorceress: ความขัดแย้งของพวกมันก็เหมือนชาวมาราเค็ทกับพวกฟาริดันผืนทรายเปลี่ยนผัน ความเกลียดชังยังคงเดิม
Templar: [DNT]
Witch: ข้าเองก็เคยเข่นฆ่ามามากเหมือนกัน แก... มั่นใจเหรอ?​
อีฟ: พวกมันพราก{ทุกสิ่งทุกอย่าง}ไปจากข้า
Ranger: ทำไมไม่ปล่อยพวกมันไปเล่า? ให้พวกมันอยู่ด้วยกันอย่างสงบสุขไป
Monk: เจ้าปล่อยให้พวกเขาอยู่ต่อไปเฉยๆ ไม่ได้หรือ? ต่างคนต่างอยู่กันไปน่ะ?
Huntress: ข้าว่าพวกไร้นามมิได้ฝักใฝ่สันติกระมัง
อีฟ: บรรพชนของเราเคยทำเช่นนั้นมาก่อน เราไม่มีวันมีสันติกับเดรัจฉานเยี่ยงนี้
Mercenary: เจ้าเอาป่าวิเศษให้พวกมันไปไม่ได้รึไง?
อีฟ: หา? นั่นบ้านเรานะ!
Mercenary: ด้วยความเคารพนะนายหญิง... เจ้าตายไปแล้ว
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: มาไจหลายชั่วรุ่นตายถวายชีวิตเพื่อต่อกรกับพวกไร้นาม พวกมันต้องถูกหยุดยั้งให้จงได้!
อีฟ: มาไจหลายชั่วรุ่นตายถวายชีวิตเพื่อต่อกรกับพวกไร้นาม พวกมันต้องถูกหยุดยั้งให้จงได้!
Druid: เป็นไปได้ว่า... หากราชันสิ้นลมแล้วพวกไร้นามเน่าไปกับการไร้ตัวตน... เหล่ามาไจอาจกลับมาได้เสียทีจากนั้น ใต้แสงของท่านเทพี... พวกเขาจะนำพาป่าวิเศษให้เรืองรองดังแต่ก่อนบางที... ผู้นำพาเรื่องเล่าขานอาจกลับบ้านก็เป็นได้​
อีฟ: ข้ามีศรัทธาอยู่ในใจ... ว่าเจ้าจะเป็นผู้ยุติศึกนี้
อีฟ on ชื่อ /6
Druid: เจ้าไม่คิดว่ามันแปลกรึ... ท่านเทพีสร้างป่าวิเศษขึ้นมา แต่สร้างมาอย่างบกพร่อง ความขัดแย้งกลับบังเกิดได้ด้วยการพูดเพียงชื่อเดียว...​
Warrior: การพูดชื่อสามพี่น้องสตรีในนี้มันปลอดภัยรึ?​
Witch: แกพูดชื่อของสามพี่น้องสตรีได้ด้วยเรอะ?​
Sorceress: เจ้าบอกข้าว่าการพูดชื่อที่นี่นั้นอันตรายนัก... แต่เจ้าเพิ่งพูดชื่อสามพี่น้องสตรีไปไม่ใช่รึ?​
Ranger: การพูดชื่อในนี้เป็นเรื่องต้องห้าม... เว้นแต่สามพี่น้องสตรีรึ?
Huntress: หากเจ้าไม่อาจพูดชื่อใดได้ในสถานนี้ เหตุใดเจ้าถึงพูดชื่อสามพี่น้องสตรีขึ้นมาเล่า?
Mercenary: ช้าก่อน... เจ้าบอกว่าเราพูดชื่อมาในนี้ไม่ได้ แต่เจ้าเพิ่งพูดชื่อของสามพี่น้องไปไม่ใช่เรอะ?
Monk: เจ้าพูดถึงอันตรายจากชื่อมาก่อน... แต่เจ้าเพิ่งพูดถึงชื่อสามพี่น้องสตรีไปไม่ใช่รึ?
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: ข้ามิได้เอ่ยชื่อใด เอ่ยเพียงสมญานามเท่านั้นเจ้าคิดว่าแม่ที่รักลูกจะตั้งชื่อลูกตนว่า 'คาธา' 'มาชา' กับ 'มอร์ริแกน' จริงรึ?
Warrior: ก็คงไม่ ทำไมชื่อถึงเป็นแบบนี้ในที่นี่ล่ะ?​
Witch: ขำนักใช่ไหม? แกจะหัวเราะไม่ออกเมื่อข้าเรียกชื่อแก นัง 'ผู้กล่าวความจริง' ตัวน้อยแต่ทำไมมันถึงเป็นแบบนั้นเล่า?​
Sorceress: การที่ชื่อก่อความเสียหายได้ถึงเพียงนี้... เหมือนจะเป็นจุดอ่อนในแบบแผนของป่าวิเศษนัก​
Ranger: หากที่นี่ถูกออกแบบโดยเทพี ทำไมเธอไม่ออกแบบให้พูดชื่อใครสักคนได้เล่า?
Huntress: ทำไมชื่อถึงมีพลังมากมายในถิ่นนี้?
Mercenary: ข้าจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ? ข้าเพิ่งโผล่มาที่นี่นี่นาทำไมชื่อที่นี่ถึงให้ผลแบบนั้นเล่า?
Monk: ก็ถูกของเจ้า แต่ข้าไม่เข้าใจว่าทำไมชื่อถึงมีอำนาจในที่แห่งนี้นัก
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: ชื่อเป็นทุกสิ่งอย่างของผู้หนึ่ง สมญานามเป็นเพียงคำอธิบาย แต่จงรู้ไว้ว่าท่านเทพีมิได้เจตนาให้เกิดเรื่องเช่นนี้แม้แต่น้อย...
อีฟ: ท่านถวายตัวท่านเองโดยสมบูรณ์ สละพลังและตัวตนไปทั้งหมด เพื่อให้บุตรที่ท่านเลือกอย่างเราไม่รู้จักขาดแคลนการสละตนของท่านคงเป็นปัญหาขึ้นมาในท้ายที่สุดกระมัง​
Druid: หืม... ให้โทษท่านในเรื่องนีั้ก็ยากนัก​
อีฟ on ราชินีในม่านหมอก /3
อีฟ: นี่มันอะไรกัน? เหตุใดเจ้าถึงมีสมญานามว่า 'ราชินี?'
Huntress: ข้าว่าข้าเคยต่อกรกับนางสนมของมันมาก่อน... มันคิดว่าเรามีสายสัมพันธ์ร่วมกัน
อีฟ: จงระวังไว้ มันอาจปั้นเรื่องเล่าขานที่เหลือเชื่อ... แต่อย่าให้มันลวงหลอกเจ้าเป็นอันขาดหรือเจ้าอาจเป็นฝ่ายลวงหลอกก็ได้... นำไปใช้ต่อกรกับมันเสีย!​
อีฟ on พระวิญญาณ /8
Huntress: เจ้าคิดว่าดรีออกต์ของเจ้าเป็นสิ่งเดียวกับพระวิญญาณไหม?
อีฟ: พวกเขา{เป็นสิ่งเดียวกัน}ในหลายต่อหลายทาง
Huntress: ข้าติดตามพระวิญญาณมาตลอดชีวิต ทว่ามิเคยรู้จักดรีออกต์มาก่อน มันคืออะไร? อธิบายให้ข้าเข้าใจได้ง่ายเถิด
อีฟ: ดรีออกต์เป็นเจตจำนงของป่าวิเศษที่ชี้ทางให้แก่มาไจและนักเดินทางมันชี้ทางให้ทำตามปรารถนาของป่าวิเศษ ไม่ว่าเพื่อเยียวยาป่าเขาหรือต่อกรกับพวกไร้นามก็ตามหากป่าวิเศษมีร่างกาย ดรีออกต์ก็ย่อมเป็นเสียงของท่าน มีน้อยคนที่อ้างว่าเคยยินเสียงของท่าน
Huntress: นั่นคือพระวิญญาณ! {ตาเถร} พระวิญญาณชี้ทางแก่ชาวแอสเมรีอย่างเราเพื่อรักษาแผ่นดินให้สิ้น{แรธิน}มันเป็นเกียรติที่ได้มองเห็นพระวิญญาณ ยิ่งเป็นเกียรติที่ได้ติดตามมันทว่าข้ายังไม่ยินเสียงของมัน... หรือ... ของ{เธอ}มานานนัก
อีฟ: แยกจากกันเช่นไรก็ไม่สำคัญแล้วแล เจตจำนงนี้เคยเป็นของท่านเทพี บัดนี้มันมีเจตจำนงของมันเองข้าไม่อาจมั่นใจได้แน่ชัดว่าเจตจำนงในและนอกป่าวิเศษจะนับได้ว่าเป็นจิตวิญญาณเดียวกันของท่านเทพีจิตวิญญาณของท่านผันแปรไปดังกาลเวลาที่พ้นผ่านข้าเข้าใจว่าทั้งสองเจตจำนงเป็นของท่านเทพี ประทานให้เพื่อชาวแอสเมรีทั้งปวง
Huntress: ชนเผ่าข้าเคยเล่าเรื่องที่เทพีองค์หนึ่งสร้างป่าวิเศษขึ้นมา เธอเป็นหนึ่งในสามพี่น้องสตรีเสมือนเทพีของเจ้าจริงไหมที่เทพีองค์นี้คือวิริ...
อีฟ: ถูกแล้ว! แต่ข้าขอร้อง อย่าได้กล่าวชื่อทางท่านเป็นอันขาด {นี่เป็นเหตุ}ที่บางคนรู้จักสถานที่นี้ในนามของป่าวิเศษวิริเดียนท่านเทพี{ย่อมพึงพอใจ}ที่เจตจำนงของท่านยังชี้ทาง แม้จะมิใช่ผู้ที่อยู่อาศัยในป่าวิเศษก็ตาม
อีฟ on หมู่บ้าน /4
อีฟ: เจ้าจำได้รึ?
Druid: ข้าจะลืมได้เยี่ยงไร? เราเด็กนัก วันเวลาเนิ่นนาน ค่ำคืนอบอุ่นข้ายังจำวันที่พบกับเจ้าในคราแรกได้... ดวงตะวันตกลงมาจากฟ้าในยามที่เจ้าเต้นรำ มันเป็นภาพที่น่าดูนัก​
อีฟ: ข้าจำวันนั้นได้ดีเช่นกัน หมู่บ้านเคียงแม่น้ำมีความหมายต่อเหล่ามาไจยิ่งนัก ทว่า... ยังเป็นแห่งแรกที่พังพ่าย​
Druid: สักวัน... ข้าอยากเห็นมันกับตาอีกครา​
อีฟ on โบดัค /12
Warrior: มีอะไรผิดปกติรึ?​
Witch: เฮ้อ อะไรอีกเนี่ย?​
Sorceress: เจ้ากังวลอะไรรึ?​
Ranger: มันคืออะไรรึ?
Huntress: มีอะไรขึ้นมารึ?
Mercenary: มีอะไรเหรอนายหญิง?
Monk: เจ้าเป็นอะไรรึ?
Druid: อะไรกัน? มีอะไรรึ?​
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ: ข้ายังอยู่ที่นี่... ทำไมกัน? ร่างข้าไปสู่สุคติแล้ว เหตุใดข้าจึงต้องทนต่อไป?​
มาชา: ที่นี่ยังต้องการกำลังของเจ้า ผู้กล่าวความจริง
อีฟ: ท่านเทพีพูด... กับข้ารึ?
มาชา: ราชันในม่านหมอกเป็นจุดเริ่มต้นความทุกข์ระทมของหมู่เรา ทว่าโบดัค... เป็นความทุกข์ระทมสุดท้าย
Warrior: "โบดัค"... นี่คืออะไรกัน?​
Witch: โบอะไรนะ?​
Sorceress: ข้าไม่เคยรู้จักสิ่งนี้มาก่อน มันคืออะไรกัน?​
Ranger: ​'โบดัค' คืออะไร?
Huntress: ข้าไม่รู้จักมาก่อน มันคืออะไรกัน?
Mercenary: ตัวอะไรนะ?
Monk: สิ่งมีชีวิตผู้นี้... คืออะไรกัน?​
Druid: โบดัคนี้... หืม... พอจำได้...​
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
มาชา: มันเป็นวีรชนแห่งความมืดมิด ผู้ดำรงอยู่ระหว่างดินแดนนี้... กับความว่างเปล่าเราสามพี่น้องสตรีผนึกผู้ชั่วช้านั้นไว้ใต้ม่านพลังนี้​
มาชา: ทว่าในเมื่อดินแดนของเราอ่อนแอ... โบดัคจะหลบหนี ความมืดจะหลุดรอดออกมาเช่นกัน
อีฟ: แต่ข้าจะทำเช่นไรได้? ข้าไม่มีพลังอยู่ที่นี่หรือที่ใด!
มาชา: เราต้องการวีรชนของเราเอง เจ้าจะต้องช่วยเหลือผู้นี้... ดังที่เจ้าช่วยอย่างห้าวหาญมาตลอดหากวีรชนผู้นี้่จะอยู่รอดในความมืดมิดเบื้องล่างนี้ เขาจะต้องสละชื่อของเขาในแดนนี้ เจ้าจะต้องทำ... พิธีไร้นาม
อีฟ: เราจะทำได้เช่นไร
มาชา: วีรชน... ก้าวมายังหุ่นจำลอง แล้ววางมงกุฎของราชันผู้ล่วงลับไว้เสีย​
อีฟ on หุ่นจำลองผู้ไร้นาม /1
มาชา: แสวงหาหุ่นจำลองที่ทรงพลังของพวกไร้นาม ขโมยเทวรูปของพวกมัน... มาสร้างเทวรูปของเจ้าเองจากนั้นจงใช้มันสละชื่อของเจ้าเสีย
อีฟ on หุ่นจำลองผู้ไร้นาม /2
อีฟ: มันเป็นพรยิ่งนัก! เราจะ{ต้อง}ทำเรื่องนี้... มันเป็นพรหมลิขิต​
Warrior: เราจะเอาชนะเรื่องนี้ได้แน่​
Witch: ข้าลิขิตชะตาของตัวเอง แต่ใช่... มันก็น่าสนุกเอาการ
Sorceress: ข้าเชื่อว่าเจ้าคิดถูก ข้าจะจัดการให้เรียบร้อยเอง​
Ranger: ข้าจะทำให้เต็มที่
Huntress: ก็ได้ ก็ได้ ข้าจะทำเท่าที่ได้
Mercenary: ก็นะ... ข้าจะทำให้สาวๆ ผิดหวังได้ยังไงกัน?
Monk: ท่านผู้ฝันใฝ่ทรงส่งข้ามาที่นี่ ดังนั้น... ข้าว่าเจ้าคิดถูก
Druid: ข้าจะทำทุกอย่างให้เจ้าได้พบกับความสงบน่ะที่รัก ข้าสัญญา​
Duelist: [DNT]
Shadow: [DNT]
Templar: [DNT]
Marauder: [DNT]
อีฟ on อีฟ /13
Druid: อีฟ...? นั่นเจ้ารึ?
อีฟ: ใช่ ข้าอยู่ที่นี่แล้วที่รัก
Druid: เป็นไปได้ยังไง...?
อีฟ: มันไม่สำคัญดอกบอกข้าเถิด เจ้าสัมผัสได้ไหม? สัมผัสว่าความทรงจำของเจ้าหวนคืน
Druid: ข้าสัมผัสได้ แต่ความทรงจำ{แตกร้าว} มีเรื่องหลายต่อหลายอย่างที่ข้ายังไม่อาจเข้าใจได้
อีฟ: จำได้ไหมว่าเราถูกมันดึงดูด... เราเชื่อว่ามันเป็นมาไจเก่าแก่ผู้หนึ่ง
Druid: ใช่... เราโง่นัก...
อีฟ: ไม่ได้โง่หรอก... เพียงแต่ถูกหลอกเท่านั้น กระทั่งข้าก็ไม่อาจเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของราชันได้จนกระทั่งมันสายเกินไปพอข้าเห็น เขา... พรากข้าไปจากเจ้า
Druid: ข้าควรช่วยชีวิตเจ้าเอาไว้... ข้าควรทำอะไรมากกว่านี้...
อีฟ: เงียบเถิด... เจ้ามิได้ผิดอะไรความเศร้าโศกทำให้เจ้าพเนจรไปตามป่าเขา อยู่กับความเจ็บปวดของเจ้าเพียงลำพัง
Druid: ข้า... จำได้... เดียวดายมาหลายต่อหลายปี... ได้แต่เร่ร่อน...
อีฟ: แต่เจ้าอยู่ตรงนี้แล้ว เรื่องนี้สำคัญกว่าอื่นใด
Druid: ไม่เลย... หากไม่มีเจ้า เรื่องใดก็ไม่สำคัญ
Edit

Wikis Content is available under CC BY-NC-SA 3.0 unless otherwise noted.